Klinkt allemaal heel aannemelijk deze verdeling en natuurlijk is er de neiging om direct te beamen dat het een terechte conclusie is die Freedom House maakt. Want er zijn wel degelijk wantoestanden in grote delen van de wereld waar iets aan gedaan dient te worden. Maar wat wel opvalt, is de suggestie dat het zijn van een democratie al voldoende is om op een hoge plaats op de lijst van vrije landen terecht te komen. Wat er mist in deze redenering is dat de spiegel, zoals zo vaak gebeurd, niet gericht wordt op zichzelf (in dit geval het Westen) maar vooral op landen buiten de westerse hemisfeer. De indirecte gevolgen van onder andere de Westerse handels- en buitenlandse politiek die de “vrije” landen voeren zijn niet meegenomen in de positionering op de lijst van meest vrije landen.

Er worden bijvoorbeeld geen verbanden gelegd tussen een ongewenste situatie in een niet-vrij land en bemoeienissen van het Westen op economisch gebied. Ook niet of het ongenuanceerd voeden van een vijandbeeld in de individuele vrije landen contraproductief werkt. En dat terwijl men zelf de handen in onschuld wast en over het algemeen de verantwoordelijkheid steevast en simpel bij de ander legt. Maar zo simpel kan het toch niet zijn?

Sinds wanneer zijn we vergeten ons gezonde, nuchtere en praktische Hollandse verstand te gebruiken en zien we weer in dat er vele tinten grijs zijn tussen zwart en wit? Vooral sinds Wiki Leaks en aanverwante initiatieven ons een kijkje in de keuken geven is dat toch evident?

Overigens is het algemeen bekend dat in zowel Nederland als Amerika de individuele privacy van de burger niet of nauwelijks meer beschermd wordt en grondrechten steeds minder belangrijk lijken te zijn. In Nederland worden bijvoorbeeld de “onrendabelen” steeds meer rechteloos maar ook de universele rechten van het kind worden steeds meer geschonden. Segregatie neemt hand over hand toe onder het mom van vrije meningsuiting. Wat het Amerika betreft worden marteling en de doodstraf door de “vrije” landen als normaal gezien zolang het maar door democratieën wordt uitgevoerd en wettelijk bepaald is.

Ook lijkt Westerse repressie door “vrije” landen in veel andere "onvrije" landen toe te nemen. Wederom weinig of geen protest maar wel veel redenen om bemoeizucht goed te praten.Toch is het soms overduidelijk dat er grote economische belangen een rol spelen en een ondertoon zijn in gevoerde oorlogen. Het devies dat je normen en waarden klinkt vaak op. Jammer genoeg geldt dat blijkbaar alleen zolang er zelf geen echte verantwoording hoeft te worden afgelegd. Tegelijkertijd wijst men wel beschuldigend naar de andere “niet-vrije” landen die ook interveniëren en beweert dat juist deze niet deugen terwijl zij vanuit hun optiek hetzelfde doen.  

Andere voorbeelden van het beknotten van individuele vrijheid zijn dat Nederland meer telefoongesprekken afluistert dan Amerika en sinds kort ieders kenteken wordt geregistreerd om “criminelen” te pakken. En dat is overigens alleen nog maar hetgeen er in de openbaarheid komt.  De gedachtegang die achter deze controle schuil gaat, suggereert dat iedereen in principe een potentiële crimineel kan zijn. Zorg over dit ongenuanceerde standpunt wordt afgedaan met het argument dat iemand die niets heeft gedaan niets heeft te vrezen. Nederlanders zijn blijkbaar nog steeds zo calvinistisch, vertrouwensvol en gezagsgetrouw dat men er niets tegen inbrengt. Toch staat het haaks op het principe dat iemand onschuldig is totdat het tegendeel is bewezen.

Verbazingwekkend als men bedenkt hoe hier ongeveer tien jaar geleden over werd gedacht. Het is een draai van honderdtachtig graden. 

We zien dus dat de controle van de staat zich steeds pregnanter begint te manifesteren. Ook in Nederland beginnen een steeds scherpere opstelling van de staat en de neiging om zich harder te beschermen tegen de eigen burgers voorrang te krijgen boven het werkelijk proberen om de kern van problemen blijvend op te lossen. Repressie en controle nemen ook bij ons zo langzamerhand zorgelijke vormen aan maar gek genoeg stelt bijna niemand dit aan de kaak. Misschien omdat het een sluipend en subtiel proces is wat juridisch wordt afgedekt door wetten aan te passen of te ontwerpen en dit vervolgens democratisch goed te keuren.

Maar is dat dan onze befaamde vrijheid kan men zich afvragen.

De stichting Freedom House vraagt zich dit blijkbaar niet af en blijft oppervlakkig. Jammer genoeg verrast dit niet. Zoals zo vaak wordt de splinter in het oog van de ander wel opgemerkt terwijl de balk in het eigen oog voor het gemak genegeerd wordt omdat pogingen om de balk te verwijderen vervelende consequenties zou kunnen hebben.