Wel wordt steeds vaker steeds duidelijker dat bezuinigingsmaatregelen slechts gelden voor een aantal uitgeselecteerde groepen in onze samenleving. Groepen die het toch al moeilijk hebben. De ouderen, de zieken, de werkelozen en/of economisch onrendabele groepen. Deze zullen toch niet zo tegensputteren.

De laag betaalden, minima en/of mensen die met hun handen werken horen daar ook bij. Een gemakkelijk doelwit, dat is altijd al zo geweest. Ze liggen toch al met hun buik op de grond en lijken niet de kracht te hebben om weerstand te bieden. Er kan hen nog gemakkelijk een knie in de rug worden gezet om hen net nog iets dieper in de grond te drukken, zo lijkt de huidige overheid te redeneren. En als dat niet een, twee, drie lukt zonder wat moreel gesputter, worden ze toch gewoon weggezet als profiteurs, lui of asociaal? Dan is maatschappelijke acceptatie toch een wassen neus?

Nu komt daar een nieuwe groep bij. De ambtenaren. Ook'de ambtenaren' vinden zichzelf terug als prooi van weer andere hogere ambtenaren en politici die gemakkelijk willen scoren. Ze hebben hen uitgekozen om te sneuvelen in de komende verkiezingen om zogenaamd de crisis te boven te komen. Want ambtenaren voeren geen bliksem uit en dragen bij aan de bureaucratie en zijn dus overtollig wordt er gezegd. Een herkauwd, uitgekauwd en nog maar eens herkauwd cliché dat het al decennia lang goed doet bij ondoordachte politici.

Het blijft echter een bewering die kant noch wal raakt. De 'bureaucratie' is overigens wel bedacht door dezelfde hogere ambtenaren en politici maar daar hebben we het maar even niet over. Ook hebben we het er maar even niet over dat het werk dat gedaan wordt door deze lagere ambtenaren, want daar gaat het hier om, wel blijft bestaan en dus uitgevoerd moet worden. En ook hebben we het niet over het feit dat ontslagen ambtenaren wel een asociaal kortdurende WW krijgen om daarna in een verlaagde bijstand te vallen die ook betaald zullen moeten worden. Nee, daar horen we niemand over.

Als het gaat zoals altijd, zal het werk worden gedaan door extern ingehuurde krachten die weer gemanaged moeten worden door nog meer managers dan er nu al zijn. Veel van deze managers zullen overigens de dans wel weer ontspringen. Externen zijn steeds vaker veel duurder dan degenen die ontslagen schijnen te moeten worden.
Dus wat wordt er nu eigenlijk bezuinigd en wie krijgt nu eigenlijk de rekening van de crisis? Welke groepen blijven buiten schot en wie moeten bloeden? Hoe lang wordt dit nog gepikt door de laatste categorie?

De polarisatie die de huidige eenzijdige bezuinigingen met zich meebrengt wordt steeds duidelijker. De veroorzakers van de crisis lijken vrolijk fluitend verder te gaan terwijl mensen die met hun handen werken de rekening mogen betalen.

Deze kruik gaat nu al weer heel lang te water maar begint wel steeds meer barsten te vertonen.

Steeds vaker worden er stakingen georganiseerd door mensen  die met hun handen' werken. Schoonmakers staken nu al weken en houden vol. Ook in de havens begint men steeds harder te morren. Zelfs de vakbonden komen van hun luie achterste af lijkt het. Een wonder op zich.

Wat gebeurt er als er besloten wordt dat er genoeg eenzijdige klappen zijn gevallen en dat er toch niets meer te verliezen is? Wat gebeurt er als er massaal en gezamenlijk besloten wordt om het gereedschap tegelijkertijd uit de handen te laten vallen?
Dan ligt alles plat, valt alles stil en komt de machine knarsend en piepend tot stilstand…….

Dan is er pas werkelijk een probleem…..voor iedereen.