Crisis als uitgangspunt
Ik merk binnen mijn praktijk dat veel gemeenten nog driftig bezig zijn met wat heet “een strategische personeelsplanning”. Zeker nu de bezuinigingen ook hun tol eisen van de personeelsformatie wordt er druk gecijferd en op decimalen nauwkeurig berekend wat voor de komende jaren de effecten van pensionering, natuurlijk verloop, etc. zijn op de omvang van het personeelsbestand. De uitkomsten worden vergeleken met de (meestal) door het bestuur opgelegde personeelsreductie (-/- x f.t.e.) en hiervan afgeleid wordt bepaald welke maatregelen er (waar en wanneer) wellicht nog nodig zijn. In de praktijk blijkt dit meestal mee te vallen en waar nog maatregelen (‘afscheid nemen’) nodig zijn is er het sociaal statuut e.d. dat bepaald hoe dit vorm en inhoud zal moeten krijgen.
Keurig… maar laten we dit nu dan nog één keer gebruiken om “ het oude” af te handelen maar laten we niet proberen om “de nieuwe toekomst” ermee tegemoet te treden!
Immers we bevinden ons in een crisis…en dat is mooi!
Want crisis* is in z’n oorspronkelijke bedoeling niets meer dan kruispunt!
We kunnen dus een andere afslag nemen en dat gaat ook gebeuren. Sterker als we als overheidsorganisaties zelf niet ook een andere afslag nemen dan staan we binnenkort alleen, want anderen nemen wel een andere afslag: Er komt een nieuwe generatie werknemers, we beginnen te merken dat de Tayloriaanse manier waarop we organiseren kreunend en piepend tot stilstand komt. Er is zo meteen niet eens meer sprake van een arbeidsmarkt in de zin zoals we die nu gedefinieerd hebben. Een arbeidsmarkt die zich kenmerkt door vraag en aanbod en door hiërarchie, de ene keer is de vraag dominant de andere keer het aanbod.
Op de nieuwe arbeidsmarkt is er alleen nog maar aanbod!
Mensen die zich met hun ervaring, capaciteiten, passie en ambitie zichtbaar maken en “organisaties” die zich met hun attractieve omgeving en uitdagende opgaven zichtbaar maken (zie ook ons artikel onder Bestuur en Organisatie). Wat we nu de arbeidsmarkt noemen zal geleidelijk transformeren naar een community, een platform waar mensen hun (toegevoegde-) waarde(n) uitwisselen. Voor de één zijn dat zijn of haar capaciteiten en voor de ander is dat de opgave die vervuld moet worden.
Drs. Jan Willem Zeelenberg
In één van de eerste te organiseren waardevolle dagen zal dit thema centraal staan!
Wil je op de hoogte gehouden worden van de “Waardevolle dagen” reageer dan hier.
* Theo Maassen: "Crisis: Toestand waarin oude leefgewoonten ontoereikend blijken te zijn, voor een harmonieuze oplossingen van gerezen problemen"
