of 59232 LinkedIn

Wethouders voor zes jaar

Reageer

Om de positie van wethouder aantrekkelijker te maken is een langere zittings­termijn wenselijk. Vier jaar is te kort. 

Vier van de tien wethouders halen de eindstreep niet van hun zittingsperiode. De voornaamste oorzaak: een politiek conflict binnen de coalitie of binnen het college. Een dergelijk grote afbreuk leidt tot onnodig veel schade, voor de betrokkenen en de maatschappij. Goed om, met de verkiezingen van 2014 in het vooruitzicht, te kijken of het beter kan.

In het bedrijfsleven is het langzaam maar zeker wel doorgedrongen dat je van je topverkoper geen manager verkoop moet maken. Je verliest hierdoor meestal een goede verkoper en krijgt er een slechte manager voor terug. Naar analogie hiermee zou ook gekeken moeten worden naar de raadsleden die niet kunnen wachten tot het moment dat zij de positie van wethouder hebben bereikt, het ultieme hogere doel.

De rol van wethouder vereist andere kwaliteiten dan die van raadslid. Het dualisme heeft deze rol niet eenvoudiger gemaakt. Het vereist stuurmanskunst om als wethouder te opereren binnen de gestelde kaders van de gemeenteraad en optimaal samen te werken binnen het college. Langzaam maar zeker groeit het besef dat de functie van wethouder geen erebaantje is dat als bekroning moet worden gezien van jarenlang raadslid zijn. Het is een vak. Een vak met eigen kenmerken en functievereisten. Misschien zijn er raadsleden die inderdaad over die kwaliteiten beschikken. Veelal zal er echter, buiten de geëigende paden, gezocht moeten worden naar kandidaten die voldoen aan de hoge eisen van deze bestuurdersfunctie.

Een stevig functieprofiel, waarin naast de kennis- en ervaringseisen, met name aandacht wordt geschonken aan de persoonskenmerken, is een eerste stap om het kaf van het koren te scheiden. Het kan dienen als belangrijk hulpmiddel en referentiekader voor de politieke partijen in hun zoektocht naar geschikte kandidaten. De vraag is hoe je aan deze geschikte kandidaten kunt komen. Niet iedereen met bestuurlijke ervaring staat te springen om de carrière ‘op het spel te zetten’ voor een onzekere positie als wethouder. Niet voor iedereen geldt een terugkeergarantie. Een vaste positie opzeggen voor een periode van vier jaar, waarbij de vraag is of je deze termijn vol zult kunnen maken, is niet voor iedereen een aanlokkelijk vooruitzicht.

Om de positie van wethouder aantrekkelijker te maken voor een grote groep ervaren bestuurders valt te overwegen de zittingstermijn te verlengen naar zes jaar. Verlenging van de termijn zal zeker nieuw potentieel aanboren.

De huidige zittingstermijn van vier jaar blijkt in de praktijk slechts voor 2 à 2,5 jaar effectief. Nieuwe colleges hebben, zeker met nieuwe college­leden, een behoorlijke inwerk- en verkenningstermijn nodig. Soms duurt het liefst een jaar voordat een college goed op elkaar is ingespeeld en de samenwerking met het ambtelijk apparaat op het gewenste niveau is gebracht. Een jaar tot driekwart jaar voor de volgende verkiezingen gaat vervolgens de rem erop. Weerbarstige dossiers worden als een hete aardappel doorgeschoven naar het volgende college.

‘Als ik dit voorstel nu doe, kan ik mijn  ontslagpapieren er alvast bijvoegen’, lijkt voor sommige wethouders de leidraad te worden tegen het eind van de zittingstermijn.  Het verlengen van de zittingstermijn leidt onmiskenbaar tot een hogere effectiviteit. Het schept betere voorwaarden om zwaardere dossiers daadwerkelijk aan te pakken én af te maken. Ook de aanzienlijke kosten van verkiezingen komen hiermee slechts eens in de zes jaar voorbij.

Natuurlijk haalt het verlengen van de zittingstermijn nogal wat overhoop. Het is het onderzoeken echter waard om deze kwaliteitsslag te kunnen maken.

Klaas Pool, bestuurs- en organisatieadviseur Pool Management & Organisatie

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.