of 59080 LinkedIn

Dwangsom naar rijk

Reageer

Het is de vraag of de loskoppeling van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) van de Wet dwangsom de burger helpt. Die moet straks naar de rechter als een bestuursorgaan niet (tijdig) reageert.

Minister Plasterk heeft een wetsvoorstel naar de Tweede Kamer gestuurd waarin de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) wordt losgekoppeld van de Wet dwangsom. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten is blij met het voorstel. Eindelijk een eind aan het grootschalige misbruik door Woblichters. Er is een beter alternatief: dwangsom handhaven dus, maar dan niet langer ten gunste van de Woblichter.

In de serie Juridische zaken in Binnenlands Bestuur van 10 april 2015 (“Woblichter weerstaat wet”) stond een prikkelende stelling: “Alle Nederlandse gemeenten krijgen samen net zoveel Wob-verzoeken als de stad Birmingham”, aldus de aangehaalde ‘Wob-deskundige’ Roger Vleugels. Nu ontbreekt het mij aan voldoende kennis van Birmingham om een idee te vormen hoeveel Wob-verzoeken daar in Birmingham worden ingediend. Geen idee of daar ook sprake is van een plaag van Woblichters. Geen idee of daar een dwangsomregime geldt zoals nu in Nederland is geregeld. Vleugels haalt Birmingham aan om daarmee zijn stelling te onderbouwen dat de Nederlandse overheid zijn zaakjes niet op orde heeft. Eigenlijk zouden we niet zo moeten zeuren, zo lijkt hij te willen zeggen. Ik heb wel een idee wat ik kan met deze stelling: niets.

Het is dit structureel ontkennen van de werkelijkheid wat nu al jaren een echte oplossing in de weg staat. De Woblichter lacht zich een ongeluk om al die ambtelijke drukte. De in het artikel genoemde voorbeelden kunnen zo verrijkt worden met een boek vol creatieve, maar o zo irritante andere voorbeelden. Iedere wet creëert zijn eigen overtreder of misbruiker. Van de wetgever mag worden verwacht dat bureaucratie en forse ambtelijke inzet daarop niet het antwoord vormen. En zeker niet indien de prikkel tot optimale transparantie in feite tot een lucratieve bijverdienste gaat leiden.

Ik ben een groot voorstander ben van de Wob. Overheden dienen transparant te zijn. En dat zijn ze nog lang niet altijd en ook niet altijd voldoende. Ik ben dan ook een groot voorstander van een dwangsomregime. Voordat u nu gaat twijfelen over mijn geestelijke vermogens moeten we even kijken waar de kern van het probleem zit. Dat is in mijn opinie de perverse prikkel dat de Wobverzoeker recht heeft op een vergoeding. De wetgever heeft met de dwangsom een soort sanctiemiddel beoogd dat ons helpt herinneren waartoe de Wob nu in het leven is geroepen. Die prikkel kan ook best blijven bestaan, maar laat dan die dwangsom naar het rijk verbeuren in plaats van aan de Wobverzoeker.

Het speelkwartier van al die creatieve Woblichtertjes is dan echt voorbij. De Wet openbaarheid van bestuur blijft het noodzakelijke instrument om overheden tot optimale transparantie te dwingen. Er blijft een prikkel tot tijdig en voldoende presteren met behulp van een dwangsom aan het rijk. Verzoekers blijven een steuntje in de rug houden met het in standhouden van een dwangsom. Misschien moet Plasterk toch nog even snel een ander wetje richting Tweede Kamer sturen.

Rob van der Schans Programmamanager Sociaal Domein Gemeente Meppel

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.