Kabinetsdeformatie
Het was zeker zo dat de drie grote middenpartijen, CDA, VVD en PvdA, er dit keer een handje van hadden om elkaar uit te sluiten. Job Cohen voelde er niets voor om 18 miljard te bezuinigen zonder lastenverhoging en zonder aanpak hypotheekrenteaftrek of kilometerheffing. Ook werd hij niet moe te verklaren dat hij in een coalitie met de VVD en het CDA niets zag.
Mark Rutte wilde best met de PvdA en het CDA, maar als je hem in het hart keek, wilde hij veel en veel liever samen met PVV en CDA. En met Geert Wilders, de grote winnaar van de jongste verkiezingen, wilde op Rutte na niemand aan de slag gaan.
De variant waar Lubbers nu op uit komt, lijkt zo ongeveer de slechtst denkbare. Niet alleen wordt het CDA, de grote verliezer, beloond met regeringsverantwoordelijkheid. Erger nog: de Partij voor de Vrijheid van Wilders mag, zonder regeringsverantwoordelijkheid, blijven roepen wat ze altijd al roepen. Dat de grenzen dicht moeten. Dat ze de moskeeën willen slopen. Dat ze allerlei internationale verdragen willen opzeggen. En dat er in Nederland jaarlijks ruimte is voor hooguit 5.000 asielzoekers.
De ooit liberale VVD en het ooit christelijke CDA hebben zichzelf met huid en haar overgeleverd aan de man die ze tot voor kort als een schijngedaante van Beëlzebub zagen. Om hem de ruimte te laten, hebben ze bedacht dat hij in de islam best een verderfelijke politieke ideologie mag zien, in plaats van een religieuze wereldbeschouwing.
Einde van de godsdienstvrijheid waar het CDA, meenden we, toch altijd vóór was. Je kan zeggen: voor een schotel linzen hebben ze de gedoogsteun van Wilders gekocht. Ik vrees dat de VVD en het CDA de partij van Wilders in één klap omgetoverd hebben tot een op democratie gebaseerde partij als alle andere. Maar dat is hij niet.
Ondanks Hero Brinkman, de enige PVV’er die het over democratisering heeft, is en blijft de partij een éénmansaangelegenheid. Er is geen congres dat de kandidatenlijst samenstelt, geen podium waarop besluiten in goed overleg genomen worden - er is de wens van Wilders en niets anders.
De kiezers zijn door VVD en CDA opgescheept met de minst democratische variant die je kan bedenken. Daarmee is de valse suggestie gewekt dat het hier wel degelijk om een partij gaat die zijn plaats in het democratische bestel verdiend heeft.
Wilders ondertussen kan met de onvoorspelbaarheid die zijn gedrag eigen is, vanuit de halve oppositie- en halve regeringsbankjes, blijven hameren op de thema’s die hem zo lief zijn. Dat we van de islam af moeten. Dat het allemaal de schuld is van de Marokkaantjes. En dat we ze, zodra ze iets fout doen, het land uit moeten zetten. De beide andere partijen hebben daar geen verweer tegen. Ze hebben hem zelf die rol gegeven.
Reactie op dit bericht
Diens citaat "een ons verantwoording etc". ontbreekt nog.
Dinsdagavond zat een Pakistaans Nederlandse schrijfster aan tafel bij K&B.
Die maakte zich geen zorgen om Wilders, maar om de overige partijen.
God, daar gaat het precies om!
Hier gaat de columnist ook voorbij aan het feit dat religie wel degelijk misbruikt kan worden als een ideologie.
Het verleden en heden onderstreept dat aantoonbaar.
Zodra politieke verwevenheid erbij komt, religieuze visies boven die van de democratische rechtsstaat gesteld worden, een uitzonderings positie, drijf je af als "gelovigen" naar een ideologie.
In maart zijn er al Statenverkiezingen en je kunt verwachten dat, als er geen gekke dingen gebeuren, die even succesvol zullen zijn als die van 9 juni. Of nog beter. De Eerste Kamer maakt zich ongeloofwaardig om niet puur naar de wet alleen te kijken die voorligt, maar naar wie die ondermeer heeft ingediend.
CDA heeft de D in de naam staan. Heeft nooit partijen uitgesloten als middenpartij. Linksige mensen hebben meer de neiging die D alleen te respecteren als die uitkomt. Het is in elk geval een Christelijke notie om mensen niet uit te sluiten, maar in te sluiten. Dat experiment ging het CDA ook met LPF aan.
Aangezien elke optie (na 2002) de rit niet volledig gaat uitzitten is dit op dat punt niet een groter risico.
Men achtte in de langjarige Balkenende-bash de premier zelf sinds 2002 het risico.
Dan elke keer dat uitgekauwde argument dat PVV een ondemocratische partij is.
De kiezers weten wie de touwtjes in handen heeft, want die bepaalt de zaken. Als hij tegenvalt gaan ze over 4 jaar naar een andere partij. Voor de kiezers dus overzichtelijk en democratisch.
De PVDD zat in moeilijkheden. Mw. Timmer heeft meerdere cruciale petten op. Voor oprichters van een partij is kaping via partijdemocratie geen onrealistische angst. De oude grote partijen met lange traditie hebben zelfs op regelmatige basis dieptepunten door interne geschillen na tegenvallende stembusuitslagen of heel slechte peilingen.
Nog geen 2 procent is lid van een partij. Dus vertegenwoordigende democratie is een rekkelijk begrip.
Het dus stemmen op wat de pot schaft.
Fortuyn had ook een hard hoofd in de LN als democratische partij. Het is bijna een ondoenlijke klus om in complete onsamenhang, samenhang te krijgen. Dat lukt bij de tradiotionele partijen niet eens structureel.
Machtsstructuur is gecompliceerd. Lijsttrekker heeft weinig ruimte. Fractie zit op schoot bij ministers en leden op schoot bij de fracties en partijbestuur op schoot bij fractie en kabinetsleden.
Wel of geen partijdemocratie. Beide situaties hebben haken en ogen.
Pechtold, Cohen en Halsema riepen in koor dat het dualisme met gekaapt Paarsplus terugkwam.
Met dit minderheidskabinet in elk geval.
Men zal voor bepaalde onderwerpen stemmen bij niet-coalitiepartijen moeten vergaren.
Ik wens het "zakenkabinet " veel succes.