Op zich opmerkelijk dat de Paus het nodig vindt zo’n mededeling te doen. Wat voor iedere andere beroepsgroep normaal is, moet voor priesters nog eens nadrukkelijk vermeld worden. Blijkbaar heeft deze kaste jarenlang de status van onaantastbaarheid gehad. Om te benadrukken dat dat niet meer zo is, vermeldt de opperbaas van de kaste dat slachtoffers naar de politie kunnen stappen; alsof dat vroeger niet zo was. Toen kon het ook, maar durfde niemand het.

Ze worden nu zelfs dubbel gepakt, die priesters. Nadat ze hun aardse straf hebben gekregen kunnen ze, als ze dood zijn, de hemel wel vergeten. God zal het hellevuur flink voor hen opstoken.

The Times They Are A-Changin'.

 

Hoe anders is het met de nieuwe priesters van de 21ste eeuw, de televisiepersoonlijkheden. Die zouden wel die onaantastbare status willen hebben en boven het aardse gericht willen staan. Maar er blijven onverlaten die bij de rechter hun beklag doen.

 

Peter R. de Vries besloot in zijn goddelijke wijsheid de opnames met een veroordeelde moordenaar uit te zenden, ondanks het verbod van een rechter. De rechter die het verbod uitsprak, oordeelde dat Peter R. de Vies wel de teksten uit de stiekeme opnames met de moordenaar mocht gebruiken. Maar niet de beelden van de man zelf. Ter bescherming van ‘s mans privé. Zelfs een moordenaar heeft rechten.

 

Peter R. de Vries besloot zich niets van de rechter aan te trekken. Zo’n rechter, wie denkt hij wel dat hij is? Peter R. De Vries oordeelde dat het ‘maatschappelijk belang’ zwaarder woog dan het oordeel van de rechter. Arnon Grunberg schreef in de Volkskrant: ‘De publieke opinie is onverzadigbaar. Zij moet individuen vermalen. Vroeger heette dat lynchen’.

 

De pastoors en de Paus hebben God en de bijbel als handleiding voor hun gedrag.
Peter R. de Vries heeft de kijkcijfers en de publieke opinie als handleiding voor zijn gedrag.

 

Beide leiden tot excessen.

 

Stop met het geloven in God of Televisie. Denk zelf. 
 
Paul Lensink