of 59045 LinkedIn

Tienduizenden kunstwerken in depots gemeenten

De werken zijn gekocht in de tijd dat het Rijk een speciale regeling had voor kunstenaars, tussen 1956 en 1987.
12 reacties

Nederlandse gemeenten hebben tienduizenden kunstwerken in depots liggen, waar het publiek ze niet kan zien. De werken zijn gekocht in de tijd dat het Rijk een speciale regeling had voor kunstenaars, tussen 1956 en 1987. Dat blijkt donderdag uit een enquête van het programma Nieuwsuur onder 193 gemeenten. 

Rotterdam de meeste
Die hebben bij elkaar 55.000 kunstwerken in bezit, waarvan 42.000 opgeslagen zijn. Rotterdam heeft de meeste kunstwerken in zijn opslagplaats: 15.000 stukken. Groningen heeft 13.444 kunstwerken opgeborgen in het depot.

Beeldende Kunstenaars Regeling

Kunstenaars die niet aan de bak kwamen, konden vroeger hun werk inleveren bij het rijk. Een speciale commissie schatte de waarde en gaf de makers een vergoeding. De werken kwamen bijvoorbeeld in overheidsgebouwen te hangen. De Beeldende Kunstenaars Regeling (BKR) werd in 1987 afgeschaft omdat die te duur werd. (ANP)

Verstuur dit artikel naar Google+

Gerelateerde artikelen

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Jan (ook) op
Ik zeg: al die kunstweken fotograferen, allemaal op Ebay mikken en bij opbod verkopen.
Als er dan iets van echte waarde tussen zit komt dat er vanzelf wel uit.
Met de opbrengsten kunnen de gemeenten hun begroting wat oppoetsen.
Door Broadcaster (gemeente Rozendaal) op
Zou de gezamenlijke waarde van deze kunstwerken nu € 3, 76 of € 3 84, zijn?
Door Jan op
De BKR was zijn tijd ver vooruit. Tegenwoordig wordt voor een bijstandsuitkering ook een tegenprestatie verwacht.
Door Pierre op
Galerieprijzen -;)
Door Pierre op
Aanvullend op de reactie van Wiersma: het was gewoon een vorm van schandalig luxe bijstand. Ik heb bij meerdere gemeenten schilderijen of beeldjes gezien waarvoor omgerekend 7500 Euro is betaald! Gewoon gelarieprijzen voor kunstenaars met naam en faam.

Wat misschien ook nog kan helpen is om vanuit regionale musea twee conservatoren gezamenlijk te laten kijken naar de waarde van werken. Waarschijnlijk kan gewoon 80% op de schroothoop.
Door H. Wiersma (gepens.) op
Op zichzelf is dit geen nieuws en al een groot aantal jaren bekend.
Wat van belang is dat deze kunstwerken goed staan geregistreerd en vervolgens zo spoedig mogelijk:
1. door de beherende rijksinstelling op de particuliere markt worden gebracht en tegen redelijk getaxeerde prijzen worden verkocht.
2. een selectie wordt gemaakt van werken die in musea kunnen worden ondergebracht of tentoongesteld.
Kortom het desbetreffende ministerie moet eens wat actiever worden!

Door loekoek (vm. jur.medew.gsd) op
Als voormalig contactambtenaar, zoals dat toen zo werd genoemd, heb ik de BKR-kunstenaars van mijn gemeente gevolgd door bezoeken te brengen aan de commissie. Daar bepaalde men de prijs die de gemeente moest betalen. No problem, want het bedrag werd incl. toeslag ziektekosten en atelierkostenvergoeding uitgesmeerd over een of meer maanden. Natuurlijk maakte men op het laatste moment gemiddeld enige pulpzaken maar dat maakte niet uit. We hebben het hier immers over een verkapte bijstandsuitkering. Je kunt de kunstenaars of kunstenmakers niets kwalijk nemen, tegenwoordig noemt men dit de calculerende burger, want de overheid deed belangrijk in een tijd dat de bomen tot in de hemel groeiden. Kunst is zo subjectief als de beoordeling of iemand aardig of niet aardig wordt gevonden.
Door August Biels (gewezen ICT ambtenaar) op

Eind jaren zeventig had ik een baantje in de culturele sector, en ik had daardoor veel met beelden kunstenaars te maken. Of liever gezegd: met artistiek angehauchte lieden die als beeldend kunstenaar door het leven gingen.

Want als schrijver of dichter kreeg je geen subsidie, maar als schilder of beeldhouwer wel degelijk: De BKR!

En halfjaarlijks brak weer de pleuris uit, waren de café's en terrassen leeg, waren de jazzkroegen ontvolkt, want fluks moest er op de bovenkamertjes weer wat in mekaar gefrunnikt worden.

Nooit zal ik vergeten hoe de bekende Rotterdamse kunstenaar Rijn Rijnse op zo'n ochtend de kroeg in kwam dwalen, een oude genever bestelde, en rustig ging zitten. Op z'n gemakje begon hij een zware shag te draaien, en sprak z'n collega aan, Tien Laatinhetveld.

"Lekker weertje, Tien!", riep Lijn hem toe. "Ja, het is weer lekker", antwoordde Tien. Freddie Beerlings riep hem toe: "heb jij je gekladder voor de BKR ook al af? Wij zijn al klaar!"

 

Rijn schrok, want nee.... Rijn had nog niks af, en nog niks ingeleverd voor de BKR. Het moest die ochtend uiterlijk twaalf uur in De Doelen worden ingeleverd bij De Commissie.

IJlings schoot Rijn naar z'n woonhuis, waar hij als een gek met wat olieverf een stuk linnen ondersmeerde. Hij holde als een bezetene naar De Doelen en De Commissie, en holde nog net om halftwaalf naar binnen om z'n stuk in te leveren.

Wij zagen Rijn om een uur of kwart over twaalf binnenstrompelen, nog nahijgend van het harde werk. Dàt zat er weer op, voor een half jaar. "Doe me nu nog maar een oude genever", zakte hij zuchtend aan z'n vaste tafeltje. "Ik draai nog een lekker zwaar shagje".

En zoals Rijn kwakten tientallen Rotterdamse would be kunstenaars ééns per half jaar iets in elkaar voor de centen.

Ik geloof niet dat ze het erg zouden vinden als het nu wordt weggegooid. Hang het in een museum, en ik beloof u: ze lachen zich alsnog dood.

Ander ik wel.

Door opmerker op
kom, kom heren. u bent zeker ná die tijd geboren? en kent alleen maar gothic-graffity? ook vóór de zojuist genoemde kunstvorm bestonden andere vormen...be cool !
Door A. Willemsen op
in de recycling die troep. Ik wilde dat de overheid mijn hobby zo subsidieerde als die van de "kunstenaars" destijds.

Vacatures

Van onze partners