of 59054 LinkedIn

Onderzoek naar lek commissie stiekem kansloos

De commissie die onderzoek moet doen naar het lek van de commissie stiekem is opgezadeld met een onmogelijke opdracht. Volgens hoogleraar Douwe Jan Elzinga biedt de wet onvoldoende handvatten om dat onderzoek te doen. Hij schrijft dat in zijn column in Binnenlands Bestuur.

De commissie die onderzoek moet doen naar het lek van de commissie stiekem is opgezadeld met een onmogelijke opdracht. Volgens hoogleraar Douwe Jan Elzinga biedt de wet onvoldoende handvatten om dat onderzoek te doen.

Geen namen

De Tweede Kamer is op aangeven van het College van Procureurs Generaal min of meer gedwongen om onderzoek te doen vanwege het lek in de commissie Stiekem. De brief van de Kamervoorzitter laat volgens Elzinga ‘een baaierd’ aan problemen zien, zo stelt hij in zijn column in Binnenlands Bestuur. In de brief wordt onder andere de vraag gesteld of de commissie mogelijk onderzoek kan doen zonder namen te kennen. De wet voorziet volgens de Groningse hoogleraar constitutioneel organisatierecht in een procedure waarbij er eerst een aanklacht moet zijn, en kennisgeving aan betrokkene en vervolgens de instelling van een onderzoekscommissie die wel of niet een last tot vervolging moet vervaardigen. ‘Er is echter geen aanklacht en kennisgeving, maar volgende week wel een onderzoekscommissie,’ aldus Elzinga.

 

Zelfincriminatie

Het wrange is volgens hem dat de Kamer zelf verantwoordelijk is voor deze weeffout. Naar aanleiding van eerder onderzoek in 2009 naar het lekken van Prinsjesdagstukken door Paul Tang concludeerde een destijds ingestelde onderzoekscommissie-De Wijkerslooth dat Tang een strafbaar feit had gepleegd en eigenlijk zou moeten worden vervolgd. Toch werd een vervolging niet aanbevolen, omdat de Wet ministeriële verantwoordelijkheid zo gebrekkig en wonderlijk in elkaar steekt dat een vervolging van een Tweede Kamerlid een ‘mission impossible’ is. Toepassing van deze regels zou zelfs mogelijk in strijd zijn met het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), omdat er voor een verdachte te weinig waarborgen zijn in dit bijzondere strafproces. Indien bijvoorbeeld betrokken Kamerleden onder ede worden geplaatst zonder dat ze weten of ze verdachte zijn, dan is dat een onacceptabele positie die in strijd is met het EVRM. Mocht er een weigering zijn om onder ede te verklaren dat men niet heeft gelekt dan kan dit volgens Elzinga worden gerechtvaardigd, omdat men niet hoeft mee te werken aan een vorm van zelfincriminatie.

 

Onhanteerbare procedure

De onderzoekscommissie-De Wijkerslooth deed destijds een dringend beroep op regering en parlement om de onmogelijke en onhanteerbare procedure te vervangen door een andere regeling. Aan de gammele regeling in Grondwet en wet heeft echter niemand meer aandacht geschonken. Wat nu op stapel staat, is volgens Elzinga dan ook een ‘mission impossible’ die de Kamer geheel aan zichzelf te wijten heeft.

Lees de hele column van Douwe Jan Elzinga in Binnenlands Bestuur nr. 23.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Henk Donkers (Medewerker) op
Heel raar maar het lekken ging volgens mij over aan Amerika doorgeleverde telefoongesprekken van Nederlandse burgers. Maar de diensten kunnen die informatie kennelijk niet zelf gebruiken om de lekker te achterhalen. Lekker is dat.......
Door Frank op
Herstel: Presidium moet natuurlijk zijn Commissie Stiekem.
Door Frank op
De voorgestelde aanpak illustreert de machteloosheid van de Kamer.
Terwijl de oplossing toch zo simpel is: alle leden van het Presidium schorsen, totdat degene die gelekt heeft, bekend dat hij/zij het heeft gedaan. Zul je eens zien hoe snel het lek dan boven is !
Door Jhr. van Avezathe en Zotttegem (vrolijke burger) op
Met mollen en ratten in het parlement wordt het wel beestenbende.
Door H. Wiersma (gepens.) op
Als de commissie stiekem stiekem haar werk mag doen horen we er stiekem nooit meer wat over.
Door Steven (Adviseur) op
Het blijft bijzonder dat 'D.S.' op deze wijze de dans gaat ontspringen. Een slechte zaak voor het aanzien van de politiek.
Door Ipe van der Deen op
Besparingsideetje: De politici die gelekt hebben vertellen wat ze aan wie hebben verteld EN klaar is de Tweede Kamercommissie. Scheelt politici en ambtenaren weer veel tijd en energie.
Door Gerrit (beleidsadviseur) op
Nog afgezien van het feit dat een commissie nu het eigen vlees moet gaan keuren en vast moet stellen dat het fout is, inderdaad een mission impossible door rammelende wetgeving. Horen onder ede leidt tot ofwel meewerken aan zelfincriminatie ofwel tot massale weigering deel te nemen aan horen onder ede. De commissie van kamerleden wordt bij een eventueel blijken van een lekkende collega in de positie geplaatst in zekere zin een aanklacht tegen hem in te dienen opdat de hoogste rechter in actie kan komen. De commissie wordt voor een dilemma geplaatst recht te doen aan de Grondwet dan wellicht te moeten kiezen voor voortzetting van de coalitie als het lek binnen de coalitie blijkt te zitten. Helaas heeft destijds de Senaat als Kamer van de Reflectie het verankeren van deze onmogelijke procedure in de wet niet gezien of voorkomen. Helaas heeft de Tweede Kamer in 2009 besloten de adviezen van de commissie De Wijkerslooth door het verstrijken van de opportuniteit op de stapel 'todo' te deponeren en ligt die nu heel diep onderaan.
Door Broadcaster (gemeenteambtenaar) op
Na de gebeurtenissen van afgelopen vrijdag is het duidelijk dat sommige mensen in Europa afgeluisterd moeten worden.
Door Netzo op
Net zo,n politieke doofpot als valt te lezen op www.devuurwerkramp.nl