Weert verbiedt Raadsreis naar Marokko
Uitnodiging
Het Weertse raadslid Malika Zaâboul, in Marokko geboren, kreeg enkele maanden geleden een telefoontje van het Marokkaanse consulaat. Ze werd als raadslid uitgenodigd voor een 'kennismaking met eigen land en cultuur', op kosten van de Marokkaanse overheid. Ze had net een lokale vrouwenprijs gekregen en meent dat het daar misschien mee te maken heeft dat zij werd uitgenodigd.
Studireis
Ze mocht vier anderen uitkiezen en het Pvda-raadslid dacht meteen aan twee raadsleden van andere fracties omdat ze met hen al vaker had bedacht dat het goed zou zijn om eens in Marokko te kijken hoe het er daar toe gaat. 'Wij hebben in Weert een behoorlijk grote groep mensen met een Marokkaanse achtergrond, dus een studiereis lijkt mij interessant en nuttig,' zegt Zaâboul.
Brede steun
Zaâboul vroeg zich wel af of dit kon als raadslid, en vroeg dat de burgemeester. 'Als je tijd en zin hebt en het wordt breed gedragen in de raad, moet je gaan,' zei de burgemeester volgens haar. En aangezien ook een raadslid van het CDA en een van Weert Lokaal mee zou gaan, was die vereiste brede raadssteun er, dacht Zaâboul.
Gemeentelijke belang
Nadat de officiële uitnodiging met het programma via de griffier was vertaald, concludeerde zij en de burgemeester dat er 'niet sprake was van een apolitieke reis', zoals de burgemeester eerder had begrepen van Zaâboul. Er moest dan ook toestemming komen van de raad voor de 'buitenlandse dienstreis'. Zo staat het ook in de gedragscode van de raad. Daarbij is uitgangspunt dat bij een reis het gemeentelijk belang 'doorslaggevend' moet zijn.
Integriteit
Uit het raadsvoorstel van het College, blijkt dat burgemeester en wethouders van mening zijn dat er 'geen gemeentelijk belang' bij de reis is. 'Bovendien is het gezag in het gebied dat tijdens deze reis wordt bezocht onderwerp van internationale politieke discussie. 'Daarom stelt het College voor om geen toestemming voor de reis dienstreis te geven.
Privépersoon
Opmerkelijk is de toevoeging dat er aan het voorgestelde reisje voor de gemeente geen kosten zijn verbonden en dat de het college de betreffende raadsleden overweging geeft de reis niet als raadslid, maar als privépersoon te maken. Dit zou dan duidelijk aangegeven moeten worden aan de gastheer en betekenen dat mondelinge en/of schriftelijke standpunten of opinies tijdens en/of na de reis niet namens de gemeente Weert zijn of worden geuit.
Arib
In april dit jaar zorgde een door de Marokkaanse overheid betaalde reis van het Nederlands-Marokkaanse Kamerlid Arib, ook PvdA-er, voor ophef in de Tweede Kamer. Arib had, naar eigen zeggen door een vergissing van een medewerker, eerst niet vermeld dat de reis door de Marokkaanse overheid werd betaald. Later gaf zij aan dat ze de reis zelf had moeten betalen. Daarbij zei vice-fractievoorzitter Dijsselbloem dat de PvdA extern betaalde reizen enkel toestaat als het Kamerreizen betreft. In Weert oppert het college juist dat een privéreis wel door Marokko mag worden betaald, maar een Raadsreis niet.
Reactie op dit bericht
Tahya ahl Jabha...
Van een trotse sahraouia uit Weert
U erkent het bestaan van het volk van de Sahrawi's. Daar hoeft dus geen verschil van inzicht over te zijn.
Dat er ook veel Sahrawi's in Marokko wonen, is interessant, maar verandert natuurlijk niets aan het zelfbeschikkingsrecht van de bevolking van Westelijke Sahara.
Er wonen bijvoorbeeld ook veel etnische Hongaren in Roemenië, Chinezen in Indonesië en Maleisië, Mexicanen in de Verenigde Staten, etc. etc. Dat verandert niets aan het zelfbeschikkingsrecht van de Hongaren in Hongarije, de Chinezen in China, of de Mexicanen in Mexico. Of de Sahrawi's in Westelijke Sahara.
In mijn atlas staat dat er in 1976 in Westelijke Sahara 128.000 inwoners waren.
Wat wilt u ermee zeggen dat Aminatou Haidar een Sahrawi is die in Marokko is geboren? Zij mag dan nog steeds actievoeren voor het zelfbeschikkingsrecht van de Sahrawi's in Westelijke Sahara. En zij mag ook nog steeds verhuizen naar de Westelijke Sahara, als dat de instemming heeft van een wettige regering van Westelijke Sahara (wat dus niet de regering is van een militaire bezetter zoals Marokko).
Uw bewering dat Westelijke Sahara sinds de oprichting van de Marokkaanse staat het hart is van Marokko, is klinkklare onzin.
Ten eerste is het niet duidelijk hoe oud de Marokkaanse staat is. Als een oude dynastie verdreven wordt door een nieuwe dynastie, dan kun je dat ook zien als de verovering van een land en de oprichting van een nieuwe staat. Vergelijk het bijvoorbeeld met Willem de Veroveraar in Engeland in 1066.
Ten tweede heeft het hart van Marokko zich altijd meer naar het noorden bevonden, in de omgeving van Fes, of Marrakesh, etc. Uw emotionele uitroep over het "hart" van Marokko komt niet overeen met de waarheid.
Jammer dat u de discussie meteen wilt sluiten nadat u zelf wat dingen heeft gezegd. U wilt kennelijk wel zeggen wat u zelf vindt, maar niet luisteren naar de reactie van anderen. Het lijkt erop dat u uw wil eenzijdig wilt opleggen aan anderen.
uw bericht straalt echt groot ignorance en een , irremediable,, haat tegen de Marokkanen uit.
1- West sahara was, is en blijft het hart van Marokko sinds de oprichting van de marokkaans staat.
2- Voor het weggooien van de koloniale macht spanje uit de marokkaanse sahara, waren in sahara alleen 91745 sahrawis (naar spaanse documentatie van 1973).
De sahrawische stammen en takken zijn bekend : OULad Dlim, Oulad Tidrarin, Laaroussiyin, baarmraniyin etc...... en de mensen uit deze stammen zijn ook in midden of noord Marokko te vinden ( de zijn approx. 1.5 miljoen mensen). En now de vraag is: Wie heeft recht zijn stem bij een zelfbeschikking referendum te bringen. Als meneer van Kaas of meneer Q een oplossing voor dit probleem vindt ( Een lijst voor de mensen, de recht hebben om te stemmen te edetieren), dan alstublieft direkt Kontakt met meneer Ban Ki Moon nemmen.
3. Aminatou Haidar is niet geboren in westelijke sahara en de hoort niet bij de spaanse lijst van 1973 (91745 sahrawis), zij is geboren in een dorp 75 km zuidlijk van Tizint. Maar wel de hoort bij 1.5 miljoen sahrawis, de in midden en Noord marokko wonen. En voor Algerije en z'n ,,marionette,, alleen de spaanse lijst telt! en dat is het groot probleem voor een referendum.
4. Voor meneer van kaas: TAN TAN hoort niet bij westelijke Sahara ( Tan Tan was ,, une zone d'influence francaise,,): Marokko onder de koloniale macht was gedeeld in twee zonen:
-Spaanse zone ( Noord Marokko: Rif/Ceuta/Melilia) en Zuid Marokko (Westelijke Sahara)
- Franse zone ( midden Marokko: Van larach tot Sidi ifini)
Dus meneer Van Kaas stop met jou leugen. Amerika is een historische vriend van Marokko ( het koninkrijk van Marokko was de eerst natie, de USA als vrij staat erkend heeft). AFRICOM komt niet naar Marokko, de ,,presence,, van de amerikaanse soldaten in Marokko is quasi onmoglijk ( Jij weet wel de mentaliteit van de Marokkanen: De zijn echt TROTS mensen, trots op hun cultuur, op hun normen en waarden en op hun vrijheid). Zeker Amerika is een strategische vriend van Marokko en Marokko is ook extreem strategische voor Amerika. Marokko respektiert Amerika en Amerika respektiert Marokko. Het marokkaanse volk kan niet en nooit AFRICOM in Marokko accepeteren.
Deze discussie ga ik now dicht omdat jullie geen marokkaanse realiteiten kent. ( jullie zijn echt raar of dom!! als jullie b.v een probleem met de marokkaanse islam in Nederland heeft, jullie haalt islam experten uit IRAN en Somalie om de marokkaanse islam te verstaan!! Dat is de domheit par excellence!
Allez Salut
Maar de discussie ging dus over de perikelen in Weert, Limburg.... :-)
Aanvulling op mijn vorige bijdrage.
Het interessante van deze discussie is dat binnenlands bestuur, internationale politiek en internationaal recht elkaar in dit geval raken, als gevolg van globalisering en migratie. Daarom vind ik de discussie nog steeds "on topic", ook al verdiepen wij ons in sommige bijdragen vooral in internationale aspecten.
Ik heb uw link geopend en kwam terecht bij het blog van de European Journal of International Law. Daar trof ik een bijdrage van ene Marko Milanovic (Serviër) over de komende uitspraak van het Internationale Hof over de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo.
Het gaat daar over "afscheiding" (secession), wat iets heel anders is dan de erkenning van een bestaande soevereiniteit over het eigen land, zoals in het geval van de voormalige Spaanse kolonie Westelijke Sahara, waarvan een groot deel is bezet door buurland Marokko.
Maar er zijn wel interessante raakvlakken. Neem bijvoorbeeld het volgende citaat van Milanovic:
"(...) the issue of self-determination has played a distinctly subsidiary role in the proceedings [about the Kosovo declaration of independence]. (...) On the other hand (...) the Court may well have something to say about it. As the readers are aware, that issue raises several distinct sub-issues: are the Kosovo Albanians a ‘people’; does a non-colonial people gain the remedial right to external self-determination on account of state oppression and denial of human rights (...)"
Het recht op zelfbeschikking van een volk dat vroeger onder koloniale heerschappij viel, spreekt ook voor Milanovic vanzelf. Interessant is echter de notie dat alleen al onderdrukking door een staat en de aantasting van mensenrechten een "remedial right" (een compenserend recht) tot zelfbeschikking kan opleveren.
De aantasting van mensenrechten door Marokko in Westelijke Sahara creëert dus in zichzelf al een basis voor het recht op zelfbeschikking.
Dit maakt misschien iets meer duidelijk over de Marokkaanse uitnodiging aan het Nederlandse gemeenteraadslid mw. Zaaboul (PvdA). Hoopt Marokko misschien dat mw. Zaaboul zich positief gaat uitlaten over de omgang van Marokko met mensenrechten in de Westelijke Sahara? Wil mw. Zaaboul Marokko helpen om stukje bij beetje een internationale perceptie te creëren die Marokko's internationaal-rechtelijke positie in de Westelijke Sahara zou kunnen versterken? In dat geval zou mw. Zaaboul wellicht meewerken aan een soort Marokkaanse "witwas-operatie".
Daar zegt u nogal iets over de houding van de Verenigde Staten en over die van Nederland. Als ik het goed begrijp, ziet u het als een probleem dat de Saharanen, juist als ze zich niet willen inlaten met internationale machtspolitiek, hun onafhankelijkheid moeilijker erkend krijgen.
Je zou verwachten dat de Arabische "broedervolken" van de Saharanen, waaronder de Marokkanen, het waarderen dat de Saharanen geen Amerikanen op hun grondgebied willen.
Zijn er eigenlijk aanwijzingen dat de Amerikanen belangstelling zouden hebben (of vroeger hebben gehad) voor een militaire basis in Westelijke Sahara?
Ik zou me kunnen voorstellen dat het voor de Amerikanen om geografische en politieke redenen strategisch veel interessanter is om een militaire basis in Kosovo te hebben, dan in Westelijke Sahara.
Kunt u misschien iets zeggen over de betrekkingen tussen de Marokkaanse regering en die van de Verenigde Staten, zowel in het algemeen als wanneer het om Westelijke Sahara gaat?
Nog een andere vraag: is er in Kosovo een volksraadpleging geweest over de onafhankelijkheid? En zo ja, wanneer?
Kosovo maakte, als ik het goed begrijp, internationaal-rechtelijk vroeger wel deel uit van Servië. Het zou natuurlijk vreemd zijn als Kosovo met hulp van Amerikaanse militairen wel in staat gesteld wordt onafhankelijkheid te verwerven, ondanks de verandering die dit teweeg brengt in het territorium van Servië, terwijl Westelijke Sahara die hulp al vele jaren niet krijgt, hoewel daar juist geen sprake is van consequenties voor territoriale integriteit van een ander land. Dat zou inderdaad, zoals Morsnova in deze discussie al constateerde, wijzen op meten met verschillende maten, en dus op hypocrisie.
De vluchtelingenkampen in de Algerijnse regio Tindouf bestaan nog steeds.
Kosovo is een volstrekt andere zaak. De USA heeft in dat gebied een enorme legerbasis. Ik vermoed dat als de Saharanen een dergelijke basis zouden toestaan ze morgen onafhankelijk zouden worden.
De uitspraak over de wettigheid van de Kosovaarse onafhankelijkheids verklaring wordt overigens op 22 juli verwacht.
@Van Kaas: ik bedoelde toen er enige ontspanning kwam tussen Algiers en Rabat en het Polisario tentenkamp in Tindouf (Alg) werd opgedoekt (?) nam de publiciteit met sprongen af.
Het recht op zelfbeschikking van de bewoners van de voormalige Spaanse Sahara volgt uit het de-kolonisatie proces. Als een kolonie vrijkomt mogen de bewoners volgens het internationaal recht een keuze maken: onafhankelijkheid of aansluiting. Het gaat er dus niet om wat u en ik ervan vinden. De kwestie ligt overigens bij de Veiligheidsraad.
Waar het hier om gaat is dat wij niet eenvoudigweg de voorlichting van Marokkaanse zijde moeten napraten die ons wil laten geloven dat er niet zoiets is als internationaal recht.
De Westelijke Sahara staat ook wel bekend als "de laatste kolonie van Afrika". Bij de Verenigde Naties staat het te boek als een nog niet zelfbesturend gebied omdat het recht op zelfbeschikking nog niet is uitgeoefend.
Het Frente POLISARIO is een Afrikaanse en socialistisch georiënteerde anti-koloniale bevrijdingsbeweging en in die zin heeft de beweging geopolitieke betekenis. Daar heeft u gelijk in. De strijd tegen de bevrijding was aan de andere kant evenzeer een geopolitieke zaak. Hassan II en de Spaanse dictator Franco waren bondgenoten in het kamp waar ook het Apartheidsregime in zat. Dat de Saharanen op Marokko buitgemaakte pantservoertuigen schonken aan de Frontlijnstaten in Zuidelijk Afrika is een voorbeeld van praktische geopolitieke solidariteit. Zuid-Afrika heeft na de afschaffing van de Apartheid de Saharaanse republiek erkend. Het is daarom wat wrang om Marokkanen in Nederland te horen dwepen met Nelson Mandela terwijl zij tegelijkertijd de Saharaanse strijd de rug toekeren.