Opvallend, maar hoopvol. Regels opheffen of buiten werking stellen, dat is uiteindelijk de enige echte deregulering. Voor de stad Maastricht hebben wij mee vorm mogen geven aan het gewijzigde terrassenbeleid. Waar voorheen alleen rotan stoelen waren toegestaan komt nu veel meer verscheidenheid in beeld. Als basis is het gelukt om de gedachte dat de gemeente de instantie is die van alles moet verbieden om te vormen. We gaan nu uit van behoud en versteviging van kwaliteit en variatie toestaan waar mogelijk. De stoelen waren het belangrijkste, nu staan we op het punt de rest van de terrasaankleding te behandelen. Ook hier met de bedoeling de bureaucratie zoveel mogelijk te vermijden.

Dit is wel een heel opvallende vorm van deregulering. Eerst zelf een vergunningensysteem in het leven roepen en er vervolgens ontheffing van verlenen. Hoogeveen heeft al vele jaren geleden besloten dat zo'n vergunningensysteem helemaal niet nodig is.