Buurt belaagt crèche, stadsdeel 'kan niets doen'

Eieren, bloem en keukenafval op het speelplein van een Amsterdamse crèche, een bewoner die met megafoon spelende peuters uitscheldt. Een buurtconflict loopt uit de hand, stadsdeel Oud-West kan niets doen.

Bekogeld
Kinderdagverblijf Dromelot, gevestigd in een oud schoolgebouw tussen Overtoom en Vondelpark, krijgt al sinds de opening in 2004 klachten van omwonenden over lawaai van kinderen. Geregeld uiten ze hun ongenoegen op onplezierige wijze. Zo scheldt een buurman de kinderen uit via een megafoon en wordt het schoolplein in avonden en weekeinden bekogeld vanaf omliggende balkons.

Kutkinderen
De kinderen schrokken volgens algemeen directeur Bettina Wolfenter de afgelopen tijd vooral van de man met de megafoon, die vanaf zijn balkon dingen zou schreeuwen als ‘stelletje kutkinderen, koppen dicht!’ Wolfenter: ‘Het probleem is: gebouwen zitten hier te dicht op elkaar. We proberen met de buurt afspraken te maken om de geluidsoverlast van schreeuwende kinderen zoveel mogelijk te voorkomen. Maar we kunnen de kinderen niet de hele dag binnen houden.’

Scheermesjes
Het is niet voor het eerst dat buurtbewoners in Amsterdamse een crèche belagen. Afgelopen najaar bleek dat peuters van kinderdagverblijf Groeiland in Nieuw Sloten werden bekogeld met eieren, batterijen en scheermesjes.

Meten
Wijkcoördinator Sarah van Mourik in Oud-West heeft geprobeerd te bemiddelen in het conflict rond Dromelot. Maar het kinderdagverblijf en de groep van circa dertien klagende bewoners kunnen er in overleg niet uitkomen. De bewoners verzochten het stadsdeel om handhavend op te treden tegen de geluidsoverlast, maar dat kan niet, zegt Van Mourik. ‘Stemgeluid is moeilijk te meten.’

Weinig buitenruimte
Een onafhankelijk onderzoeksbureau concludeerde vorig jaar dat fysieke maatregelen zouden kunnen helpen. Rubberen tegels bijvoorbeeld, om het geluid te dempen en een verhoogde scheidingsmuur. Maar die zijn er niet gekomen. Van Mourik: ‘Het kinderdagverblijf kon of wilde daar niet aan bijdragen en wij ook niet. Aan commerciële instellingen geven we geen steun en bovendien hebben we het geld niet om dit bij alle kinderdagverblijven te doen. We horen wel meer klachten, hoewel nooit eerder zo ver is gekomen. Het is een dichtbevolkt stadsdeel met weinig buitenruimte.’

Vriendelijk bejegenen
De bal ligt volgens haar nu weer bij de betrokken partijen. ‘Het stadsdeel is verantwoordelijk voor de leefbaarheid, maar die is niet altijd maakbaar. Wij kunnen verzoeken om de kinderen minder vaak naar buiten te laten gaan en om elkaar vriendelijk te bejegenen als er overlast is. Maar daar houdt het op. Ze zullen er samen uit moeten komen.’

Print dit artikel

Mail dit artikel

Deel dit artikel op

Reageer op dit artikel

Uw naam
E-mailadres
Functie
Reactie

Controle code

Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Het gegil gaat door merg en been.
Mij werd aangeraden om op die tijdstippen dat ze gillen boodschappen oid te gaan doen.Iedere dag een paar uur boodschappen???
Ik word steeds agressiever van dat gegil.
Ja kinderen zijn heilig,ik hoef ze niet ,maar waarom zit ik met andermans kotergekrijs en gegil opgescheept?
Verhuizen,na twintig jaar?De school was er al maar sinds de verbouwing is het een marteling.Sinds 1 jan.Mogen ze vrijuit gillen en krijsen,minister echt enorm bedankt

Onderhand is de oplossing daar: minister Cramer heeft de normen opgerekt. Ongelofelijk. Maar natuurlijk niet onverwacht. Als een probleem niet meer in de normen past, dan pas je gewoon de normen aan, ongeveer als bij Schiphol, de uitbreiding van de A4, het bos bij Schinveld, etc. Verbaast het bestuurders nog als de burgers de overheid onbetrouwbaar vinden?

Ik kan me heel goed voorstellen dat die man met megafoon zo gereageert heeft.Ik zelf woon achter een lagere school die geeft de hele dag herrie een hoop gekrijs enz en dan op de koop toe begint de naschoolse opvang tot 7uur soms. De gemeente doet niets.Ik heb zelf een geluidsabsorberende schutting laten plaatsen daarin heb ik twee speakers geplaats van 100W waar ik vogelgeluiden uit laat komen. Voor als nog doe ik dit na 3 uur bij de naschoolse opvang.Er kwam direct een opvangtrut aan de deur die zwaar stennis begon te maken.Die verdween weer en de volgende dag pleelden de kinderen ergens anders.Dus het helpt als je geluid met geluid bestrijd.

Beste Sacha, ik kan niet vaak genoeg benadrukken dat het wat mij (en vele anderen) niet gaat om de kinderen, maar om het lawaai dat ze maken. Een luidruchtige brommer die langs komt of verkeer is niet te vergelijken met 10 uur per dag constant heel hard gehuil en geschreeuw in een binnentuin waar al het geluid aan alle kanten weerkaatst. (En dat dan aan de achterkant van je huis terwijl je aan de voorkant die brommers en het andere verkeer hebt). Stel je voor dat je buren hebt die de godganse dag hun blaffende honden in de tuin hebben (dan praat ik over van 8 uur 's morgens tot 6 uur 's avonds en dat 8 maanden per jaar). Ik vind het dan knap als je daar niet kwaad van wordt (en dan moet je goed doof zijn volgens mij). Ik heb een drukke baan en wil graag wat rust in huis. Is dat teveel gevraagd? Wat jou betreft blijkbaar wel. Dan zit je op dezelfde lijn als een handhaver van de gemeente, die adviseerde om niet meer mijn balkon te gebruiken en om vloerbedekking te nemen, zodat het geluid minder weerkaatst in mijn woning. Ik wens jullie allen een flinke geluidsoverlastsituatie toe (ik zit hier nu al 8 jaar in) en dan praten we eens verder.

wat zijn er toch veel nare, verbitterde mensen. Wat mij al lange tijd verbaast is het complete gebrek aan tolerantie in Amsterdam (en mogelijk in de rest van nederland). Iedereen komt alleen voor zijn eigenbelang op, en niemand denkt er ook maar aan om iets van zijn of haar bewegingsruimte op te geven. Als je op een drukke straat loopt gaat niemand voor elkaar opzij, je zou wel gek zijn. Maar goed, dat deze intolerantie op steeds meer gericht is op kleine kinderen, vind nog zorgwekkender. Geen wonder dat zich steeds meer incidenten voordoen op scholen en creches. Deze boze buren geven hiervoor bijna een vrijbrief. Lawaaioverlast is vervelend, maar daar heb je in de stad nou eenmaal van tijd tot tijd mee te maken. Ronkende motoren, vrachtwagens die laden en lossen, trams, opgevoerde brommers. Hoewel ik weet dat kinderen flink kunnen gillen, ik woon zelf aan een schoolplein met tussen en naschoolse opvang, dus met mooi weer zijn ze in ieder geval een groot deel van de dag buiten, lijkt me dit niet iets om je enorm aan te ergeren. Mogen kinderen alsjeblieft buiten spelen?! Zeker als de creche in kwestie zijn best doet de overlast te beperken. En dat doet Dromelot, weet ik.
Verdraagzaamheid wordt steeds schaarser en dat baart mij zorgen. Al die omwonenden van de creche, hebben een prachtig uitzicht op het park en en prachtige binnenplaats. Blijkbaar is dat niet genoeg.
Voor de boze buren heb ik goed nieuws: afgelopen weekend hebben mensen een emmer witte verf tegen de voordeur aangesmeten. Ik weet niet precies tot hoever deze mensen willen gaan, maar met zoveel boosheid en verbittering zie ik het somber in.

Dromelot zit pas een paar jaar op deze plek en ik woon daar al 20 jaar. Het is altijd de bedoeling geweest dat je voor de deur een drukke staat kan hebben, maar dat de binnenplaats achter rustig is. Dat is bij ons dus nooit meer het geval. In de zomer op je balkon zitten is er niet meer bij. Mijn vriend werkt veel nachtdiensten [we werken niet allemaal van 9 tot 5!] en dan moet ik 's ochtends de ramen dicht houden om hem aan zijn slaap te laten komen. Zelf werk ik 1 a 2 dagen per week thuis, om de files korter te houden, weet je wel.

Grappig dat mensen wel begrijpen dat boven een café wonen vervelend kan zijn, maar niet dat [80!] peuters veel meer lawaai maken en veel langer.

Dromelot heeft trouwens nooit rubbertegels willen plaatsen of luidruchtig speelgoed willen vervangen. Die geluidswand was een idee van het stadsdeel, maar daar wilde Dromelot ook niet aan. De "gezetten speeltijden" zijn nu 6,5 uur per dag terwijl het voor het buurtprotest 9 uur per dag buitenspelen was.

Op de plek van het kinderdag verblijf stond vroeger een lagere school met speelkwartier en middag pauze. Daar heb ik me nooit een seconde aan gestoord. Kinderdag verblijven zijn echt andere koek.
Dat zal je weten als er één op je eigen binnenplaats komt. Ik hoop het niet voor je.

Ik ben absoluut niet voor dit soort acties en zal er ook nooit aan meedoen, maar men [de politiek] moet niet de andere kant op kijken als er steeds meer gerommel klinkt over het plaatsen van kdv. Dan kan je bijna wachten tot het een keer goed mis gaat.

Als ik de hele dag een blaffende hond in mijn tuin zou leggen dan zou ik binnen de kortste keren politie en een heel regiment aan instanties aan de deur hebben. Wie het verzint om iets over gillende kutkinderen te zeggen ( want dat zijn het gewoon) is meteen een boeman, want kinderen! Oei oei! Wat mij betreft mogen ze die kinderdagverblijven lekker op het industrie terrein neerzetten, zo worden toch wel met de SUV er naar toe gebracht.

Zonet heb ik mijn ergernis geuit over het kinderdagverblijf precies tegen mijn achtertuin aan.
Kunnen de mensen die met het zelfde probleem zitten zich niet bundelen en met z'n allen iets ondernemen bv. bij de stadsdelen of politici. Misschien krijgen we het voor elkaar om die kinderdagverblijven te laten plaatsen bij degene die vinden dat WIJ het probleem zijn. De meeste mensen kunnen er heel goed tegen dat er bv. ergens een verjaardag is, of een feestje, iemand knapt zijn huisje op, een burenruzie, etc. want dat zijn de gewone en geaccepteerde geluiden waar men zich niet druk over maakt. Maar wat ons overkomt ELKE dag als het niet regent daar wordt je gek van met alle gevolgen vandien.hennie@eden.nl Laten we ertegen optreden. s v p. Groeten.

30 jaar heb ik gewerkt en heb altijd plezier gehad van mijn tuin. Nu ben ik dan aan pensioen toe wat betekent vaker in de tuin te kunnen zitten maar dat kan ik vergeten want de school heeft precies aan de achterzijde, tegen mijn tuin aan een kinderdagverblijf geplaatst, terwijl men een afgeschermd voorplein heeft dat omheind en gesloten is en daarnaast nog een heel groot plein voor de grotere kinderen. Al degene die praten over tolerantie hebben nog nooit in dit lawaai (geschreeuw en gekrijs de hele dag door) hoeven zitten want dan zou men wel anders piepen. Het probleem zit NIET bij de bewoners maar bij de stadsdelen die de vergunningen afgeven ZONDER ook maar 1 dag in de betreffende herrie te hoeven zitten. Zij zouden in hun achtertuin van de stadsdelen waar men zomers ook wel een raampje open heeft BESLIST GEEN kinderdagverblijf DULDEN, nee doe maar bij bewoners. Een achtertuin is geen openbare ruimte waar men wel dit lawaai moet aanhoren zoals bv verkeer etc.

De Nederlandse steden zullen meer en meer verdichten (meer mensen op een kleiner oppervlak) dus er zullen in de toekomst meer van dergelijke conflicten komen. Het kinderdagverblijf in Amsterdam is een van de eerste waar het uit de hand gelopen is (bekogelde kinderen). Geluidsoverlast of het nu komt van verkeer, radio, terras, bedrijven, (boven-)buren of kinderen kan mensen letterlijk gek maken.
Oplossing: handhaaf als overheid redelijke maar strikte geluidsnormen voor zowel de binnenruimte als ook de buitenruimte. Of geluidsoverlast door een brullende airco of een kinderdagverblijf wordt veroorzaakt; in beide gevallen is het geluidsoverlast. Iedere stadsbewoner heeft recht op een redelijke mate van rust anders wordt een stad onleefbaar.