Als medewerker van een organisatie die subsidie ontvangt van de gemeente raadplegen wij regelmatig notulen van commissievergaderingen om na te lezen wat er over onderwerpen, onze organisatie betreffende, is gezegd. Nu doet onze gemeente vanaf de zomer aan alleen nog aan audioverslaglegging.
Dit komt er voor onze organisatie op neer dat we zelf dan maar de tekstgedeeltes uit moeten werken om er achter te komen wat er nu precies gezegd is.... En gaat het wel heel veel tijd kosten een vergadering na te luisteren. Een zoekfunctie ontbreekt.
Misschien dat het de gemeente minder werk kost... maar anderen (de gebruikers, informatie zoekende burgers, organisaties, etc.) ontzettend veel meer!!! Gesproken tekst is ook som heel lastig te duiden, zinnen worden niet afgemaakt. Wat is er nu echt gezegd? Heeft het zin om bij mijn gemeente over deze vorm van audioverslaglegging te klagen of moet deze klacht rechtstreeks naar Ter Horst?

@ Anne:
Inderdaad gaat het in essentie niet om specifieke doelgroepen, maar om de mogelijkheid voor alle burgers om laagdrempelig en snel informatie te krijgen over de argumentatie die door politieke partijen is aangevoerd ter motivering van hun stemgedrag in raadsvergaderingen.

Het klopt niet dat met een audioverslag perfect duidelijk is wat er is bedoeld, of zelfs maar gezegd: vaak zijn de zinnen van volksvertegenwoordigers zo ongrammaticaal - soms lijkt het een verzameling losse kreten - dat je daar echt niet uit wijs wordt. Een schriftelijk verslag moet worden vastgesteld, en dat dwingt de raadsleden (als er een goede notulist is) om ofwel in te stemmen met een duidelijke schriftelijke verwoording, ofwel om juist duidelijk te maken waarom die niet klopt, ofwel om te roepen dat er iets ontbreekt. In alle drie de gevallen leidt dit voor de burger tot meer duidelijkheid.

@ H. van der Ende:
U schrijft: "U als politiek geïnteresseerd burger zal vast ook weten dat het agendapunt vaststellen van het verslag van de vorige vergadering vaak discussie oplevert over (1) dat wat gezegd is en (2) hoe het gezegd is of wat ermee bedoeld werd."

Het lijkt of u vindt dat dit een nadeel is, maar dergelijke discussie is vanuit democratisch oogpunt juist een groot voordeel, omdat het in zo'n discussie voor politici moeilijker wordt onduidelijkheid in stand te houden.

Een geluidsopname is dus niet(!) "de meest betrouwbare (...) vorm van weergave van de werkelijkheid." Elke weergave van de werkelijkheid, ook in de vorm van de letterlijk gereproduceerde woorden van een politicus, is een menselijke constructie. Een openbaar(!) proces van verheldering kan leiden tot een meer betrouwbare weergave.

Hier ligt overigens een interessant verband tussen de 2400 jaar oude Socratische dialogen, moderne wetenschapsfilosofische opvattingen (falsificatie) en het idee van een op redelijkheid gebaseerde democratie.

Zo ken ik er nog wel een paar.Mensend die onduidelijk spreken kan een notulist ook niet verstaan. Het probleem is dus niet dat het wordt opgenomen, maar dat die mensen onduidelijk spreken. Analfabeten, blinden en slechtzienden kunnen niet lezen, dus voor hen is het afspelen van een geluidsbestand de oplossing voor het feit dat zij gediscrimineerd worden.

Voor het raadplegen van geluidsbestanden is ten eerste geen krachtige of kostbare apparatuur nodig. Ten tweede heeft 80% van de Nederlandse huishoudens een breedbandinternetverbinding. Nederland heeft daarmee de op één na hoogste dichtheid van breedbandverbindingen ter wereld (zie http://www.volkskrant.nl/multimedia/article1295604.ece/Nederland_vicewereldkampioen_breedband en http://www.gartner.com/it/page.jsp?id=1189323). In dat percentage zijn dus de ouderwetse inbelverbindingen via een analoge telefoonlijn of ISDN niet meegerekend.

Indien burgers desondanks niet beschikken over een computer of internetverbinding kunnen zij, zoals de wethouder zegt, op het gemeentehuis terecht. Bovendien bestaat daarvoor ook een openbare bibliotheek.

Het gesprokene kan inderdaad verkeerd worden verstaan, net zoals het geschrevene verkeerd kan worden gelezen. Waar u spreekt van “de juiste tekst” gaat u uit van volledige waarheid en juistheid in notulen. Notuleren is en blijft echter mensenwerk en daarmee onherroepelijk onderwerp van interpretatie. U als politiek geïnteresseerd burger zal vast ook weten dat het agendapunt vaststellen van het verslag van de vorige vergadering vaak discussie oplevert over (1) dat wat gezegd is en (2) hoe het gezegd is of wat ermee bedoeld werd.

Het geluid wordt niet opgenomen op een bandje, maar is een digitaal bestand. In een digitaal bestand kunnen delen worden overgeslagen. Bovendien is het geluidsbestand doorzoekbaar terug vinden op de website http://heemstede.raadsinformatie.nl. Heeft u daar al eens een kijkje genomen? Dat wil zeggen dat het geluidsbestand bij wijze van spreken is opgeknipt in kleine stukjes, namelijk per bijdrage van iedere spreker en per agendapunt. Die website heeft ook nog eens een zoekfunctie. Het afluisteren van bestanden is dus geen tijdrovende klus die uren en uren kost.

Bovendien haalt u hier twee zaken door elkaar. U klaagt over de beschikbaarheid van schriftelijke notulen van gemeenteraadsvergaderingen. Dat is iets heel anders dan de beschikbaarheid van bestemmingsplannen en rechtsprocedures. Beide zaken zijn en blijven schriftelijk op te vragen, zowel op papier in het gemeentehuis, als digitaal via het raadsinformatiesysteem van de gemeente.

Ten slotte kan de gemeente zich niet beroepen op het verkeerd weergeven van een geluidsopname. Een opname is de meest betrouwbare en directe vorm van weergave van de werkelijkheid. Het is toch ook niet voor niets dat beeld- en geluidsopnamen bij opsporing en gerechtelijke vervolging als bewijs dienen? Als jurist moet u dat toch weten…

Alle negatieve reacties verbazen mij.
In mijn gemeente wordt de schriftelijke besluitenlijst gecombineerd met een audioverslag.
In het geluidsverslag kan ik per onderwerp of per spreker exact selecteren wat ik na wil luisteren en wie wat heeft gezegd.
Als een discussie alleen op papier staat, kan een andere indruk worden gewekt en krijg je al gauw waar de kranten vol mee staan "zo heb ik het niet bedoeld" of "zo heb ik het niet gezegd". Met een audioverslag is het perfect duidelijk wie wat heeft gezegd en waarschijnlijk ook hoe het is bedoeld.
Uiteraard blijft dan wel het probleem bestaan voor doven/slechthorende wat opgelost zou moeten worden. Maar in deze discussie hier wordt die doelgroep in mijn beleving toch misbruikt voor het eigen gelijk.
De oplossing lijkt me simpel: beide, maar dat moet dan wel weer betaald worden.

Ik herinner me nog hoe moeilijk het een aantal jaren geleden was toen ik uit de schriftelijke raads- en commissieverslagen probeerde te achterhalen welke partijen in mijn gemeente voor een belastingverhoging hadden gestemd. Een partij wist het zelf ook niet meer, en ontkende boos toen daar een opiniërend artikeltje van mij in een regionale krant over verscheen.

Als er geen schriftelijke verslagen waren geweest, was het me nooit gelukt om dit als burger boven water te halen, en was ik er dus nooit achter gekomen hoe de "democratische" besluitvorming was verlopen.

Het verweer van de Heemsteedse wethouder Pieter van de Stadt is kenmerkend voor de normen-schenders en - slopers in dit land: "Er zijn legio andere gemeenten die hetzelfde doen". Dus: "Er zijn legio andere automobilisten die door rood licht rijden, dus doe ik hetzelfde." "Er zijn legio andere belastingplichtigen die hun aangiftebiljet onjuist invullen, dus doe ik hetzelfde." "Er zijn legio andere burgemeesters en wethouders die hun gemeenteraad misleiden, dus doe ik hetzelfde." Etc. etc. Dit is het recept om van Nederland een Sodom te maken.

Het is weer een extra manier voor gemeenten om, wanneer ze iets niet gevonden willen hebben, aan te geven, tja door technische omstandigheden......
Slechte zaak!
Overigens zijn notulen ook niet altijd je dat, deze worden vaak ook nog aangepast aan wat wenselijk is achteraf. Immers "zo wel gezegd, echter niet zo bedoelt" is niet van deze bestuurlijke tijd.
Dit is weer gewoon zo'n simplistiche, niet doordachte vorm van "we willen met de tijd mee, maar we weten niet hoe dit goed te doen". Jongens, eerst denken, dan doen! Ken je doelgroep en sluit niemand uit, laagdrempelige toegankelijkheid is zeker voor een overheidsorganisatie een absolute must!

Het niet-notuleren van raadsvergaderingen brengt het niveau van de gemeentelijke politiek omlaag naar klapperboomniveau: Dat is het niveau van primitieve en ongeletterde gemeenschappen (in bijv. Afrika en Oceanië) waar men het schrift niet kent en poitieke besluiten tot stand komen door mondeling gepalaver, onder leiding van een dorpsoudste, op een open plek in/bij het dorp onder de beschutting van een (klapper- of andere boom).
Dit doet denken aan de opmerking van Johan Rudolf Thorbecke (1798-1872) in zijn brochure "Over gemeentelijke begroting" over de praktijken in de tijd dat zijn Gemeentewet nog niet gold (Thorbecke was in die tijd gemeenteraadslid geweest in Leiden): "Tot hoe lagen stand het in gemeenten soms daalt, stel niemand dan die er bij zat zich voor."

De eerste reactie op dit artikel is mij uit het hart gegrepen. Op welke wijze komen dove mensen nu aan deze informatie. In het artikel wordt in het geheel geen aandacht besteed aan een grote groep mensen, die nu geheel wordt uitgesloten van informatie uit de gemeentepolitiek.

Het niet meer schriftelijk uitwerken van de raadsverslagen is een slechte zaak voor de historie. Verslagen in papieren vorm zijn voor honderden jaren gegarandeerd, terwijl dat op digitale basis nog niet is.