Ik kan mij wel vinden in de reactie van Jan. Het kiezen lost niets op en zal de vriendjespolitiek steeds verder laten groeien. In Nederland kun je ver komen als je de juiste politieke vrienden hebt. Heb je ze niet dan kom je nergens. Zo verziekt is dit land.
Dus kies je juiste politieke vrienden als je iets wil bereiken en wees vooral niet te principieel want beloftes maak je om te breken. Denk in de eerste plaats aan jezelf en laat de rest verrekken.
Een oude hit van Boudewijn de Groot kan weer uit de kast gehaald worden: Meneer de (Minister)President. Slaap zacht

Dat bewijst maar weer eens dat velen nog denken dat de burgemeester als functie meer voorstelt dat het is en menen dat hij het hoofd van de gemeente is. Hij is gewoon maar voorzitter van college en raad en heeft een wettelijke portefeuille op het gebeied van de openbare orde plus nog wat onbelangrijke portefeuilles die de wethouders niet willen hebben. Verder heeft hij nog wat taken als linten knippen en 100-jarigen bezoeken. Net zo min als een wethouder (die ook niet rechtstreeks wordt gekozen, maar daar hoor je niemand over) heeft hij in zijn eentje verder iets in de melk te brokkelen. De raad is het hoofd van de gemeente en de raadsleden worden (terecht) gekozen. Wat krijg je als de burgemeester ook gekozen wordt: het gevaar is reëel dat dan een popie jopie figuur zonder enige ervaring of kennis leiding moet gaan geven aan college en raad en allerlei beloftes doet in zijn verkiezingstijd zonder dat hij over budget kan beschikken (dat budgetrecht heeft alleen de raad). Nee, laat de gemeenteraad nu maar de burgemeester kiezen (dat gebeurt nu in feite al) en gooi desnoods die overbodige Kroonbenoeming eruit, maar begin niet aan zo'n onzalige burgemeesterverkiezing alleen omdat dat in het buitenland ook gebeurt. Daar hebben ze ook vaak een jury-systeem in de rechtspraak. Willen we dat soms ook? Overigens: het gevaar van corruptie neemt juist toe bij een gekozen burgemeester: hij zal toch mogelijk proberen zijn kiezers te plezieren.

We vergeten de burger. Dat een gekozen burgermeester ook corrupt kan zijn is niet zo zeer de vraag als wel de wens van de burger hierop invloed te hebben. Nu gaat het over de hoofden van de burgers. Door burgermeester zelf te kiezen geef je de burger stukje verantwoordelijkheid en neem je hem serieus. Waarom zijn we zo bang voor een gekozen burgermeester. Het is toch de gemeenteraad die uiteindelijk de baas is en die is ook gekozen.

de burgemeester wordt tegenwoordig eigenlijk gekozen door de raad (de voordracht is tegenwoordig bepalend) en de raad is gekozen door de bevolking en vertegenwoordigt deze ook.
Het zou goed zijn als de diverse systemen van de 'gekozen' burgemeester, in Europa, eens duidelijk in kaart werd gebracht. In België gaat het soms van vader op zoon, als je partij maar de grootste is (Knokke bijvoorbeeld)

Bekende discussie inderdaad. De meeste mensen denken niet verder na en verwijzen gemakshalve naar het buitenland (daar kiest men ook de burgemeester). Die burgemeesters hebben andere bevoegdheden/rol te vervullen. Laten we daar eerst maar eens over gaan nadenken. Ook wordt al terecht opgemerkt dat de gekozen burgemeester niets te maken heeft met het tegengaan van corruptie binnen het ambtelijk apparaat.

De van ouds bekende discussie uit de jaren zestig. De vraag is echter welke bevoegdheden een gekozen burgemeester zou moeten hebben. Daarbij dienen ook de bevoegdheden van burgemeester en wethouders ter sprake te komen.

Een gekozen burgemeester is natuurlijk geen middel om corruptie tegen te gaan. Het een aan het andere te koppelen is onjuist. Ook in een verkiezing (beautycontest) kan de ene kandidaat van betere info worden voorzien dan de andere.

Corruptie zit in de persoon. En helaas corrumpeert macht nog altijd. Het zijn echter de slappe knieën van de gemeenteraadsleden die corruptie laten voortbestaan. Zo zijn er wethouders die in functie en door het functioneel handelen strafrechtelijk zijn veroordeeld. Als een gemeenteraad niet durft, gaat corruptie gewoon door.

Een gekozen burgemeester verandert daar niets aan.

Wederom komt de vraag om de hoek kijke: Hoe gaan we om met die bubbele democratische legitimatie. Wie is dan uiteindelijk de baas? Wie moet wijken bij een onoplosbaar conflict? De Gemeenteraad of de burgemeester. Dat is de grote hamvraag.