of 59221 LinkedIn

Marcouch: ‘Integreren zit in mijn bloed’

Ahmed Marcouch is vanaf vandaag de nieuwe burgemeester van Arnhem. De gemeenteraad wilde een burgemeester met veel oog voor veiligheid.

Ahmed Marcouch is vanaf vandaag de nieuwe burgemeester van Arnhem. De gemeenteraad wilde een burgemeester met veel oog voor veiligheid. Die hebben ze gekregen, maar Marcouch wil veel meer zijn dan ‘sheriff’.

Die bijnaam kreeg hij in Amsterdam-Slotervaart, waar hij ooit stadsdeelvoorzitter was. Marcouch, zo zegt hij in een interview met Binnenlands Bestuur, wil in Arnhem vooral de gemeenschapszin versterken.

Verdachtmakingen
Daags nadat dat de gemeenteraad zijn keuze voor Marcouch wereldkundig maakte, toog PVV-leider Wilders naar Arnhem om zijn gal te spuwen. ‘Geen Arnhemistan. We raken ons land kwijt’, hadden zijn kompanen op een spandoek geschreven. Commentator Syp Wynia sloeg deze bloed- en bodemtaal niet uit, maar zei in Elsevier wel dat Marcouch nergens burgemeester behoorde te worden omdat hij ‘een ijveraar is voor de islamisering van Nederland’ en daarbij de grondwet en de scheiding van kerk en staat ‘voorbij loopt’.

Marcouch verzucht: ‘Ik maak de verdachtmakingen al zo lang mee. Uit islamitische hoek, waar ik word neergezet als een nepmoslim, of vanuit rechtsextremistische hoek, waar ik een wolf in schaaps­kleren word genoemd. Beide verdenken mij van een dubbele agenda, terwijl ik voluit trots ben op ons Nederland. Hier wordt hard werken beloond. Je kunt hier iets bereiken, waar je wieg ook heeft gestaan. Iemand met een migratie-achtergrond kan burgemeester worden van Rotterdam of van Arnhem. Dát Nederland is beschaafd en democratisch. Als je met de Nederlandse vlag pronkt en vervolgens zo tekeer gaat tegen bevolkingsgroepen, dan is dat die vlag onwaardig. Maar ik zeg: welkom in mijn stad, je mag hier demonstreren.’

Schorem
Arnhem zocht een burgemeester die ‘koersbepalend is als portefeuillehouder openbare orde en veiligheid’. Die hebben ze gekregen. Marcouch kent de straat en het schorem dat zich in de krochten van de samenleving ophoudt waarschijnlijk als geen andere burgemeester in Nederland. Hij was tien jaar politie­agent in Amsterdam en drie jaar voorzitter van de stadsdeelraad Slotervaart, de grootste probleemwijk van de stad.

Marcouch zegt dat hij in Slotervaart heeft geleerd dat je op de probleemzoekers af moet gaan en bestuurlijk de leiding moet nemen. Hij heeft er zijn bijnaam ‘sheriff van Slotervaart’ aan te danken. Marcouch: ‘Ik heb de tijd meegemaakt dat veiligheid het weeskindje in het gemeentehuis was, maar veiligheid is wel de grond onder de voeten van mensen die iets van hun leven willen maken – emanciperen, economisch ontwikkelen, zijn wie je bent en je thuisvoelen. Veiligheid is de hoeksteen van vrijheid.’ En dus moet een bestuurder ‘niet jaren gaan zitten wachten tot het misschien overgaat’, maar mensen bij elkaar brengen en vanaf dag één duidelijk maken wat de norm is.

Jihadstad
Arnhem kent de problemen met jongeren ook. Die ook nog eens radicaliseren. Van ‘Arnhem jihadstad’ wil Marcouch evenwel niet weten. ‘Maar ik bagatelliseer niets en radicalisering is ook een probleem in Arnhem. Mijn voorganger Herman Kaiser zat er bovenop. Ik heb meegemaakt dat ambtenaren de zaken vanachter een bureautje probeerden te regelen, maar dat is hier niet zo. Ook vanuit het stadhuis is contact met ouders van Syriëgangers.’

Het helpt volgens hem soms dat hij een politieachtergrond heef en de islam kent. ‘Maar nog afgezien van de vraag of Marokkanen mij over de vloer willen hebben, want ook in Marokkaans-Nederlandse kringen ben ik niet overal geliefd, is het zo dat ik niet de burgemeester van de Marokkaanse Nederlanders ben. Ik ben burgemeester van álle Arnhemmers. Onder die 156.000 mensen wil ik de gemeenschapszin versterken en mij ten dienste stellen van de mensen die het werk in de wijken doen’, zegt hij.

Wij-gevoel
Inmiddels is de speurtocht naar een huis in Arnhem begonnen. De vereiste om al burgemeester in de plaats te wonen waar je werkt, vindt hij volkomen begrijpelijk. ‘Alleen zó kun je onderdeel worden van de samenleving. Dat is niet alleen rationeel, beredeneerd vanuit de taken en de bevoegdheden. Het is ook emotie. Dat heb ik als jongetje, komend uit Marokko, zelf natuurlijk ervaren. Uiteindelijk moet je groeien in je nieuwe woonomgeving. Je moet investeren in het wij-gevoel. Integreren zit in mijn bloed.’

Lees het volledige interview in Binnenlands Bestuur nr. 16 van deze week (inlog)

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Martin op
Dat het psychologisch zwaar is omdat je (ondanks emigratie) nog een gevoel hebt van nationale identiteit is niet logischerwijs een afbreuk aan gevoelens van loyaliteit.

Als je deze mensen zou vragen of ze (nog) Nederlander zijn, zeggen ze hoogstwaarschijnlijk volmondig 'Ja' (of, ironisch genoeg, 'Yes' of 'Oui').

Kijk eens naar Amerikanen en hoe deze, ondanks de toenemende protectionistische-nationalistische tendensen, te koop lopen met hun Italiaanse, Ierse, Duitse, et cetera, 'roots'.

Het is een psychologisch vraagstuk, geen politiek vraagstuk.
Door anoniem (Beleidsadviseur) op
Moet je eens aan geemigreerde 'Nederlanders' vragen in het buitenland die hun Nederlandse nationaliteit hebben ingeleverd voor bv. een Canadese. Dat is toch een psychisch offer dat je moet brengen.

Misschien op hoofdlijnen symbolisch, maar toch een offer waarover je goed moet nadenken. Er is geen (gemakkelijke) weg terug.

Dan liever een 'onnozelaar' die duidelijkheid wil voor zover mogelijk, dan een naieveling die alles maar best vindt.
Door Martin op
Ja, want zodra iemand afstand doet van zijn of haar paspoort betekent dit natuurlijk automatisch dat de (veronderstelde) dubbele loyaliteit verdwijnt.

Niet dus. Het hebben van één of twee paspoorten is natuurlijk een formaliteit en zegt niets over loyaliteit. Als je in de waan leeft dat dergelijke symbool-politieke acties ook maar iets uithalen, ben je een onnozelaar.
Door anoniem (Beleidsadviseur) op
Schandalig dat mensen met een dubbele nationaliteit op dit soort posities mogen zitten (denk ook aan kamervoorzitter Arib).

Pas bij aantoonbare 100% loyaliteit (aangetoond met 1 paspoort) zouden dit soort functies mogen worden toegekend. Tot die tijd: 'jammer maar helaas'. Ga maar klagen in Marokko of kies een ander beroep.
Door Edgard op
Wie die Spekman weer te keer hoorde gaan dit weekend (gelukkig kapt hij ermee als voorzitter) snapt direct waarom de PvdA nog maar 9 zetels heeft. Wat een ophitser is die man toch. Marcouch is echter geen haar beter.
Door Nog een Nepnaam (Nepfunctie) op

Polariserend stukje tekst hierboven maar zo kennen we de PvdA, wie niet vóór ons is wordt kapot gedemoniseerd door onze linkse vriendjes bij de pers.
Door Jan Endeveld (Beleidsondersteunend DIV medewerker) op
Lijkt me een prima kerel die Ahmed Marcouch. Ik wens hem veel succes!!
Door Harriët Dierssen (Baliemedewerker CJG Den Haag) op
Ik ben enthousiast over deze nieuwe burgemeester! Heb zelf jaren in Arnhem gewoond en ik wens hem veel succes in zijn nieuwe stad!!
Door Bloem en bonen op
Zo te lezen heeft deze benoemde pvda'er, partij zonder achterban, een vierdubbele agenda.