of 58959 LinkedIn

Burger wil echt meer invloed

Vooral mensen die negatief zijn over de politiek en de overheid willen meer directe democratie. Onder lager (74 procent) en middelbaar opgeleiden (66 procent) is meer steun voor meer directe democratie dan bij hogeropgeleiden (56 procent). De wens voor meer directe democratie hangt samen met afkeer van de Europese Unie en politieke onvrede.

Een meerderheid van de Nederlanders (65 procent) wil meer directe zeggenschap over belangrijke politieke kwesties. Het beter benutten van inspraakmogelijk­heden, het gebruik van enquêtes en het door politici raadplegen van de achterban worden genoemd als geschikte instrumenten. Een op de tien burgers heeft geen behoefte aan meer directe zeggenschap.

Dat blijkt uit het eerste kwartaalbericht van 2016 over het Continu Onderzoek Burgerperspectieven (COB) van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP). Vooral mensen die negatief zijn over de politiek en de overheid willen meer directe democratie. Onder lager (74 procent) en middelbaar opgeleiden (66 procent) is meer steun voor meer directe democratie dan bij hogeropgeleiden (56 procent). De wens voor meer directe democratie hangt samen met afkeer van de Europese Unie en politieke onvrede.

Laag vertrouwen
Het vertrouwen in de politiek is onverminderd laag. 56% meent dat Kamerleden en ministers niet veel geven om wat burgers zij denken, 63% denkt dat burgers geen enkele invloed hebben op wat de regering doet en 45% vindt dat de overheid onvoldoende voor hen doet. Het percentage burgers dat vindt dat politici vaak onbehoorlijk met elkaar omgaan is de afgelopen drie maanden gestegen van 39% naar 44%. Nog geen kwart van de Nederlanders (24%) vindt politici bekwaam, 34% vindt van niet. Ruim zeven op de tien Nederlanders is voor een direct gekozen burgemeester. Veel minder steun (53-56%) is er voor een direct gekozen minister-president.

Verstuur dit artikel naar Google+

Relevante Parlementaire Dossiers

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door ODVN (Voorzitter) op
Opkomstdrempels

Wel is het cruciaal dat als een referendum wordt gehouden, de uitslag gewoon staat. Dat betekent minimaal een brede politieke zelfbinding, en geen opkomstdrempels. Er is geen beter recept om cynische burgers te creëren, dan eerst veel stampij te maken over een referendum en mensen op het hart te drukken toch vooral hun democratische plicht te doen, en vervolgens de uitslag in de vuilnisbak te deponeren.

De kiezers die opkomen bij een referendum, moeten worden gezien als een super representatieve groep. Bij verkiezingen gelden nooit opkomstdrempels. Als het toegestaan is dat 20% van de kiezers een blanco cheque geeft aan 0,0001% van de burgers (de volksvertegenwoordiging) om vier jaar lang over elk denkbaar onderwerp te beslissen, waarom kunnen 20% van de kiezers dan niet beslissen over één afgebakend onderwerp?

Naast rechtsongelijkheid en cynisme onder de burgers, lokken opkomstdrempels ook boycotcampagnes uit van referendum tegenstanders. Een eenvoudige berekening laat zien dat tegenstanders van een referendumvoorstel verliezen wanneer ze opkomen, maar het referendum ongeldig kunnen laten verklaren (en dus winnen) als ze thuisblijven. In bijvoorbeeld Italië zijn boycotcampagnes (georganiseerd door o.a. Berlusconi en het Vaticaan) schering en inslag – Italië houdt veel referenda maar de meeste mislukken op de opkomstdrempel. In Nederland werd de eerste boycotactie georganiseerd in Haarlem door de PvdA. Er zijn ook de facto boycotacties, zoals we in Amsterdam zagen bij het referendum over stadsdeel Binnenstad, waarbij het Amsterdamse college door het bewust niet voeren van een campagne zorgde dat het onderwerp niet ging leven en de opkomstdrempel niet gehaald werd. Opkomstdrempels geven een premie aan hen die het debat willen ontlopen en door obstructie willen winnen. Dat moeten we niet willen.

De opkomst bij referenda zal gemiddeld altijd lager liggen dan de opkomst bij verkiezingen, omdat de laatsten over alle mogelijke thema’s gaan. Daarbij komt dat volgens onderzoek van Hans-Peter Kriesi, de doorslaggevende reden voor Zwitserse kiezers om op te komen bij referenda is of ze het onderwerp voldoende kunnen overzien. Kunnen ze dit naar eigen inschatting niet, dan blijven ze thuis zodat degenen die wel voldoende kennis hebben, de beslissing kunnen nemen. Directedemocratie.nu
Door odvn (voorzitter) op
We zijn het allemaal wel erover eens dat het democratisch bestel sinds jaren in een crisis verkeert: de burger is zijn vertrouwen in de politiek kwijt en de participatie in partijpolitiek neemt af.

Over de remedies verschilt men echter van mening. Een van de interessantste – en minst besproken – mogelijke remedies is de zogenaamde directe democratie.

Hoe werkt onze democratie
Onze regering bestaat uit 15 ministers en de koning. Een parlement betekent hetzelfde als volksvertegenwoordiging, Eerste en Tweede Kamer en Staten-Generaal. Dus 150 leden van de Tweede Kamer en 75 leden van de Eerste Kamer. Het parlement staat tegenover de regering. De taken van een parlement zijn wetgeving (wetsvoorstellen moeten worden goedgekeurd door beide kamers) en het controleren van de regering. De regering moet zorgen dat de bestaande wetten worden uitgevoerd, in acute noodsituaties effectief wordt ingegrepen en (nieuwe) problemen worden aangepakt. Deze plannen worden vastgelegd in een miljoenennota. Uitwerking verschijnt in de troonrede.

De mogelijke oplossing directe democratie

Democratie betekent letterlijk „volksheerschappij?. In een democratie wordt geen autoriteit boven de bevolking erkend; het volk is soeverein. De wetten hebben in een democratie autoriteit omdat degenen die de wetten moeten gehoorzamen, ze op een of andere manier hebben goedgekeurd. Dit is door de Franse filosoof Rousseau verwoord als het „sociaal contract?: wetten zijn legitiem omdat het vrije afspraken zijn tussen gelijkwaardige en mondige burgers, die samen de rechtsgemeenschap vormen.

In een representatief stelsel als het onze is de volkssoevereiniteit echter niet gewaarborgd. Burgers kunnen niet anders dan eens in de vier jaar hun medebeslissingsrecht afdragen aan een klein groepje volksvertegenwoordigers, die vervolgens een monopolie op de besluitvorming hebben. Hierdoor kunnen wetten tot stand komen die niet door de meerderheid gesteund worden. De bevolking kan weliswaar de verkozenen bij een volgende stembeurt niet herkiezen, maar ze kan met geen wettig middel voorkomen dat er besluiten worden genomen die de meerderheid van de burgers niet willen.

Om deze situatie te maskeren, wordt een beroep gedaan op het argument van het „mandaat?. Burgers zouden in verkiezingen een mandaat geven aan het parlement. Dat is slechts schijn, omdat het mandaat in feite afgedwongen is. Aan de kiezers wordt immers nooit gevraagd of zij wel willen mandateren. Net als een authentiek geschenk is een authentiek mandaat een mandaat dat eventueel ook niet gegeven hoeft te worden.
Burgers zouden hun mandaat in eigen hand moeten kunnen nemen, en direct beslissen.
Meer info: directedemocratie.nu
Door Dervan op
Het referendum van 6 april kan wel degelijk succesvol worden genoemd. Een doorslaand succes zelfs. Onbegrijpelijk dat we niet eerder zijn geraadpleegd over belangrijke zaken als het opheffen van de binnengrenzen, de EURO, het toetreden van het Oostblok en Steun aan Griekenland. Met het neen tegen het handelsverdrag met Oekraine heeft een meerderheid blijk gegeven van een tot hier en niet verder. Kennelijk moeilijk te verteren voor de Ja-knikkers maar zo zit het.
Door Opmerker op
Hmmm, de gemiddelde burger wil zijn vergunning in begrijpelijke taal, maar geen 27 Europese regels. En beter benutten van inspraakmogelijkheden, tsja, daarop moet de burger zelf letten.
Door Vander op
Nee, het op 6 april j.l. gehouden referendum kan niet succesvol worden genoemd. Slechts 1/3 van de kiezers is opgekomen. En een aanzienlijk deel van de 'thuisblijvers' heeft te kennen gegeven niet te hebben gestemd vanwege afkeuring van het referendum. Deze afkeuring hield in dat zij tegen de valse voorwendselen van het referendum waren. Voorgewend was - om het referendum formeel mogelijk te maken - dat het om 'voor' of 'tegen' het associatieverdrag EU - Oekraïne zou gaan. Het betrof echter een sneaky schop tegen de EU (en het lidmaatschap ervan). De initiatiefnemers voor het referendum speelden dus geen fair play. En daar houden wij in Nederland niet van.
Door Gepke de Leef op
Als stemmen en referendums invloed zouden hebben op handelen van volksvertegenwoordigers zou dat verboden zijn. Dat blijkt wel uit dat ministers in 2003 jaarlijks €130.000 aan salaris ontvingen en in 2016 €179.000,- Mogen dan wel roepen dat ze gelijk willen blijven lopen met bedrijfsleven maar dan moeten zij daar eerst eens naar gaan handelen…toch. Niet 1 burger in Nederland is het eens met deze buitenproportionele loonsverhoging van ministers geweest.
Door Gijs op
Betrek burger Participatie eens op je zelf met een initiatief in je eigen buurt/wijk. Leer je buren/je wijk echt kennen en kijk verder eens dan de jaarlijkse BBQ. Je zal versteld staan wat je gezamenlijk, met je buren/de wijk voor elkaar kunt krijgen. Via een subsidie van de gemeente kun je een buurt/wijk budget aanvragen met daaraan gebonden enkele voorwaarden: zoals groen en speeltuinonderhoud, een demografische onderzoek etc. Begin ‘’klein’’ en je zult er versteld van staan wat je met zijn allen kunt bereiken. Met andere woorden beging bij je ‘’zelf’’ en zet je buurt/wijk op de kaart in jouw gemeente. Daar is alleen een portie lef, maar geen buurt/wijk referendum voor nodig. Wat kan Nederland toch mooi worden!
Door Thomas op
Henk B. geeft blijkt van zijn minachting voor de kiezers. Dat doen de overige Eurofielen al jaren. Daar worden ze bij de volgende verkiezingen ook op afgerekend.
Door Margriet op
Het succesvolle referendum heeft wat los gemaakt, zoveel is duidelijk!
Door Henk B op
@Thomas Een referendum impliceert verontachtzaming van samenhang die wezenlijke politieke vraagstukken kenmerkt. Bij behandeling van politieke issues in een (burgers) vertegenwoordigende democratie vinden afwegingen van oplossingen plaats, waardoor er meer visie bestaat voor consequenties. Referenda daarentegen vergen juist tunnelvisies, toespitsingen op het enkele, aan de orde zijnde issue.