of 59232 LinkedIn

Uitgeblust!

Maandagmiddag kwart over vijf. Enigszins vergenoegd keek hij om zich heen. Hij had het toch allemaal maar prima voor elkaar! Zijn collega’s zeiden het zojuist nog, vlak voordat ze naar huis gingen: “Wilhelm de Rives, wat ben jij een bofkont.” En dat zeiden ze heus niet alleen omdat hij over twee weken op vakantie ging. Net nu een drukke tijd aanbrak met de voorbereidingen voor de jaarrekening en de voorjaarsnota. En als hij terugkwam dan was het rustig, erg rustig en daar hield hij van.

Nee, als hij alles op een rijtje zette, mocht ie niet mopperen. Een gezellige vrouw (soms wel wat veeleisend, maar alla), kinderen gelukkig de deur uit, een mooi huis (al gebouwd op ouderdom, levensloopbestendig heet dat tegenwoordig) en een geweldige baan (beleidsmedewerker bij een gemeente). Vooral dat werk hè, daar ontleende hij vrijwel al zijn bevrediging aan en in ieder geval zijn status. Wie kon op verjaardagen er immers prat opgaan regelmatig contact te hebben met een wethouder en zelfs de burgemeester? Wie oogstte altijd bewondering met zijn laconieke houding, ook al raakte iedereen om hem heen, al of niet door zijn toedoen (overigens meestal door) in paniek? Hij toch, de beleidsmedewerker, of senior-beleidsmedewerker zoals hij zich graag liet noemen.

Zijn blik dwaalde door zijn kamer, een eigen kamer, mooi bureau (vol met papier, want dat maakt indruk), computertje met onbeperkte toegang tot internet (met de AEX, Voetbal International en D-reizen bij de favorieten) en een arbo-stoel die je zo heerlijk in een luie stand kunt zetten. ‘s Morgens kwam hij als eerste op zijn werk en, uitzonderingen daargelaten, vertrok hij als laatste. “Wat er ook gebeurt, ik ben degene die het licht uitdoet.”  Dat is de lijfspreuk die iedereen van hem kent.


Het werk was ook leuk en vooral gemakkelijk. Af en toe een adviesje, af en toe een vraag beantwoorden en vooral geen moeilijke zaken ter hand nemen. Voor ingewikkelde dingen had hij een apart stapeltje, waar hij zelden aankwam en voor hele moeilijke dingen de prullenbak. “Nooit gehad, nooit gezien, nooit ontvangen”, was steevast zijn antwoord als ergens naar gevraagd werd.

Logisch dat hij veel tijd had om te kletsen met collega’s (brainstormen heette dat) en op één of andere manier slaagde hij er steeds weer in om hen te imponeren. Hij heeft ze in de loop van de tijd zien komen en gaan, maar hij bleef. Hem kregen ze niet weg. Hij was de rots in de branding. Cursussen? Persoonlijke ontwikkeling? Daar deed hij niet aan. Hij wist alles wat hij nodig had. Veel geld was er trouwens ook niet voor, dus ze lieten hem mooi met rust.


Zijn oog viel op de staande kalender op zijn bureau. Dat was zijn trots. Bij elke maandag stond wat geschreven en hij leunde voorover om goed te kunnen lezen wat er bij maandag 3 januari stond: 39 mnd en 13 dg. Zo lang moest hij nog werken en hij kon niet nalaten om dat bij herhaling luid te verkondigen. Vooral als er weer eens gezeurd werd in zijn richting. “Het zal mijn tijd wel duren”, placht hij dan te roepen, “mij maken ze niet gek. Ik moet nog…”, en dan las hij van de kalender op hoe lang nog.

 

De afgelopen kerstvakantie had hem weer dat ultieme genot bezorgd, dat bijna orgastische gevoel dat hij vrijwel elke kerstvakantie kreeg sinds hij 16 jaar geleden was begonnen met op te schrijven hoe lang hij nog moest werken. In zo'n kerstvakantie nam hij namelijk altijd alle ruimte voor zichzelf om allerlei berekeningen te maken en uiteindelijk schreef hij bij elke maandag van het jaar de hem nog resterende werktijd. Een heerlijk werkje was dat, waarbij hij verzonk in dagdromen en zijn vrouw wist dat ze hem niet mocht storen.

Hij zuchtte tevreden: “de eerste werkdag van 2011 zat er tenminste alweer op.” Hij pakte zijn jas en deed als laatste het licht uit.
Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Geja op
Hoi Lex, deze tekst komt mij bekend voor, ben blij dat ik het niet ben.
Door Ton (Trainer) op
Daar valt nog wel wat aan bij te scholen, Lex!
Door SJAAK (BELEIDSMEDEWERKER) op
Als ik dit zo lees ben ik blij dat ik tenminste een makkelijke baan heb.
Door Leon (bouwinspecteur) op
Die heeft pech. Ik nog maar 308 dagen.

Afbeelding

Marathon 7, 1213 PD Hilversum
Postbus 447, 1200 AK Hilversum
Telefoonnummer 035 – 760 48 50
E-mail:
info@bestuursacademie.nl
www.bestuursacademie.nl

Meer nieuws

Persoonlijk studieadvies

Wilt u weten welke opleiding of training het best bij u past? Vraag dan een persoonlijk studieadvies aan. We nemen dan zo snel mogelijk contact met u op.

Een andere rol voor de overheid

Verwijten aan het adres van burgers dat zij zich niet betrokken voelen bij de publieke zaak of hun verantwoordelijkheid niet nemen, zijn misplaatst. De vitale samenleving, waarin mensen zich volop inzetten, bestaat al. Dat schrijft de Raad voor het openbaar bestuur (Rob) in zijn advies ‘Loslaten in vertrouwen. Naar een nieuwe verhouding tussen overheid, markt en samenleving.’ In de nieuwe situatie maakt de overheid een bewuste keuze welke rol zij wil spelen bij initiatieven die in de samenleving ontstaan.

 

Wij helpen overheidsorganisaties om te gaan met de veranderende rol van de overheid.

Maatwerk

De Bestuursacademie Nederland organiseert opleidingen en trainingen op maat. Op basis van uw wensen en de leerdoelen in uw organisatie stellen we scherpe opleidings- en trainingsprogramma’s samen. We voeren deze trajecten uit waar en wanneer u dat wenst.

 

Laat uw opleidings- of trainingswensen bij ons achter en we nemen snel contact met u op om de mogelijkheden te bespreken.

Bloggers

Whitepapers

  • Veel overheidsorganisaties hebben de afgelopen jaren hun missie en visie geformuleerd. Hierin...

    Beïnvloeden

    Veel overheidsorganisaties hebben de afgelopen jaren hun missie en visie geformuleerd. Hierin...
  • ONDERHANDELEN 
 ' You can’t always get what you want. But if you try, sometimes you...

    Onderhandelen

    ONDERHANDELEN ' You can’t always get what you want. But if you try, sometimes you...
  • VOOR OF TEGEN ZWARTE PIET? 
 In oktober – met de komst van de eerste pepernoten –...

    Argumenteren

    VOOR OF TEGEN ZWARTE PIET? In oktober – met de komst van de eerste pepernoten –...