of 59054 LinkedIn

Bah! Mijn manager treitert mij!

Het verhaal in deze column speelt zich op dit ogenblik af. Ter bescherming van de privacy zijn alle gegevens die kunnen leiden naar de bewuste personen of de gemeente waar een en ander zich afspeelt aangepast. En dan nu het verhaal van Johan.

Onze eenheidsmanager ging naar een andere gemeente. Het was een hele aardige man, echt een mensenmens. Qua inhoud had je niet veel aan hem, vuist op tafel had hij ook niet uitgevonden, maar de filosofische beschouwingen met hem waren uit de kunst. Mede door hem hadden we een afdeling waar het over het algemeen goed toeven was. De betrokkenheid bij het werk was hoog, de onderlinge verstandhouding prima en het ziekteverzuim was laag. Goed, op zoek dus naar een nieuwe manager. Profiel was snel gemaakt. Gezocht werd naar een tegenpool. Dat vond eigenlijk iedereen logisch. Een eenheidsmanager die wist waar het over ging, die met ons kon sparren op de inhoud en ook de twee collega’s die soms de kantjes er vanaf liepen zou aanspreken. Namens de OR zaten twee mensen in de sollicitatieadviescommissie, ik vertegenwoordigde met nog een collega de afdeling en Saskia van P&O mocht ook aanschuiven. Na veel leeswerk en het voeren van gesprekken kwamen we uit bij mw. Dijkhuis (‘zeg maar Els hoor’). Een leuk mens, begin veertig. Dit was haar derde leidinggevende baan, maar wel eentje waarbij ze de meeste medewerkers moest aansturen, maar ‘dat was geen probleem’ had ze verteld. Had in de zorg gewerkt, in het onderwijs en bij een gemeente. Ze wist dus echt van wanten.

Dat van ‘leuk mens’ neem ik hierbij terug. Het tij keerde voor mij na een week of twee. Ik moest bij haar komen. ‘Je werkt elke woensdag thuis hè’, zo begon ze vriendelijk. ‘Ja, heerlijk is dat. Ik doe veel, kan ’s morgens de kinderen naar school brengen. Lekker samen met ze een broodje eten tussen de middag en tussendoor de hond uitlaten. Ik ben hartstikke productief en ga vaak nog ’s avonds even door, als de kinderen op bed liggen. Ik ben blij dat ik die mogelijkheid al een paar jaar heb.’ Ze stelde nog een paar vragen en beëindigde het gesprek letterlijk met de woorden ‘mooi dat het zo voor jouw thuissituatie past’. Wat schetste mijn verbazing toen wij allemaal drie dagen later een mail kregen waarin stond dat op haar afdeling structureel thuiswerken niet meer werd toegestaan. ‘Het gesprek met Johan heeft mij ervan overtuigd dat thuiswerken geen toegevoegde waarde heeft voor de werkgever’ stond er met dikke letters en onderstreept. Waarmee zij indirect mij de schuld gaf van het afschaffen van dit thuiswerken en dat gaf me bij mijn collega’s heel wat uit te leggen. Verdorie, ik was me van geen kwaad bewust!

Een week later kwam ze aan mijn bureau staan. ‘Jouw columns hè, op intranet’. ‘Ja', zei ik ‘wat is daarmee’. ‘Nou, ze leiden soms tot een hoop commotie in de directiekamer’. ‘O, nooit iets over gehoord van onze vorige manager’. ‘Dat dacht ik wel, vandaar dat ik je even waarschuw, met name voor het geval je overweegt om een column te schrijven over dat ik het thuiswerken niet meer toesta’. ‘Dat is ook wel ongelooflijk ouderwets en….’ ‘Nee’, onderbrak ze me scherp ‘ik ben hier niet om met je over dit onderwerp in discussie te gaan, alleen om je te waarschuwen’. En ze liep met ferme stappen de kamer uit.

De volgende dag, toen ik net aan mijn appeltje begonnen was, stond ze er alweer. Mijn collega mompelde al iets over ‘populaire jongen’, toen Els op hoge poten vroeg of ik de afdelingsregels die zij had opgesteld wel kende. ‘Nou, gelezen’ zei ik ‘ik heb ze niet uit mijn hoofd geleerd’. ‘Had je misschien beter wel kunnen doen want je bent in overtreding van regel 4’. ‘En die luidt?’ vroeg ik onschuldig. ‘Op de werkplek mag niet gegeten worden.’ ‘Maar’, zo protesteerde ik ‘die regel is er om ervoor te zorgen dat iedereen zijn pauze wel neemt, dat gaat over de lunch’. ‘Ik constateer slechts dat jij je niet aan de regels houdt en dat is niet voor het eerst’ en weer beende ze weg. Dat mijn bloed zo langzamerhand begon te koken, is hopelijk wel duidelijk. De optelsom van deze signalen kon maar leiden tot één, voor mij ongewenste uitkomst als dit zo doorging. Ik holde dus achter haar aan en we liepen vrijwel gelijk haar kamer binnen. ‘Waarom zeg je niet recht in mijn gezicht, dat je me weg wilt hebben?’ vroeg ik haar op de vrouw af. ‘Jij hoeft van mij niet weg hoor’, zei ze met gebogen hoofd ‘je schijnt een hele waardevolle kracht te zijn hier’. Dat woordje ‘schijnt’ deed voor mij echt de deur dicht. Ik stormde de kamer uit voordat ik iets zou gaan zeggen waar ik spijt van zou krijgen en besloot haar een uitvoerige email te sturen. Ik stuurde eerst nog een mailtje naar de wethouder om een afspraak te maken, zodat ik hem kon bijpraten over de stand van zaken m.b.t. de fusie van twee sportverenigingen. Vervolgens begon ik aan mijn mail aan Els waarin ik alle gebeurtenissen van de afgelopen vier weken (pfff, in vier weken je wereld op zijn kop) op een rijtje zette. Ik probeerde ook netjes het gevoel te verwoorden dat ik daarbij gekregen had. Floep, daar kwam een mailtje binnen van Els. Ze had begrepen dat ik een afspraak ging maken met de wethouder, maar dat moest voortaan via haar. Ik mocht niet meer rechtstreeks contact hebben met de portefeuillehouder zonder haar uitdrukkelijke toestemming. Ik ging meteen naar huis.

Johan zit nu al twee maanden ziek thuis en vanuit de werkgever is er geen enkel teken van leven. Wil je Johan steunen, heb je ook zo iets meegemaakt of gebeurt er op dit moment zoiets? Stuur je verhaal dan naar steunjohan@ziggo.nl Het zal hem helpen om de gebeurtenissen in het juiste perspectief te zien en misschien zit er tussen jullie verhalen ook een oplossing waar Johan zijn voordeel mee kan doen.

Reageren? l.bruijn@bestuursacademie.nl

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Afbeelding

Marathon 7, 1213 PD Hilversum
Postbus 447, 1200 AK Hilversum
Telefoonnummer 035 – 760 48 50
E-mail:
info@bestuursacademie.nl
www.bestuursacademie.nl

Meer nieuws

Binnenkort van start

Ambtenaar Bouw- en Woningtoezicht  

12 december  

Grondexploitatie 

13 december

Aanbestedingsrecht Basis  

19 december

Bestemmingsplan  

20 december

Bouwen en wonen

20 december

Identiteit, documentherkenning en fraude  

20 december

Overheidsparticipatie

11 januari

Leiderschap in de Publieke Sector

30 januari  

Persoonlijk studieadvies

Wilt u weten welke opleiding of training het best bij u past? Vraag dan een persoonlijk studieadvies aan. We nemen dan zo snel mogelijk contact met u op.

Een andere rol voor de overheid

Verwijten aan het adres van burgers dat zij zich niet betrokken voelen bij de publieke zaak of hun verantwoordelijkheid niet nemen, zijn misplaatst. De vitale samenleving, waarin mensen zich volop inzetten, bestaat al. Dat schrijft de Raad voor het openbaar bestuur (Rob) in zijn advies ‘Loslaten in vertrouwen. Naar een nieuwe verhouding tussen overheid, markt en samenleving.’ In de nieuwe situatie maakt de overheid een bewuste keuze welke rol zij wil spelen bij initiatieven die in de samenleving ontstaan.

 

Wij helpen overheidsorganisaties om te gaan met de veranderende rol van de overheid.

Maatwerk

De Bestuursacademie Nederland organiseert opleidingen en trainingen op maat. Op basis van uw wensen en de leerdoelen in uw organisatie stellen we scherpe opleidings- en trainingsprogramma’s samen. We voeren deze trajecten uit waar en wanneer u dat wenst.

 

Laat uw opleidings- of trainingswensen bij ons achter en we nemen snel contact met u op om de mogelijkheden te bespreken.

Bloggers

Whitepapers