Tussen al het onheil wat dit Kabinet over ons uitstort aan bezuinigingen, valt het mij wel op dat de dames en heren zelf behoorlijk buiten schot blijven. Aangezien zij steeds meer taken overhevelen naar gemeenten, stel ik voor dat we de ministerraad ook maar wat meer gaan vormen naar het model van het college van B&W. En zoals een wethouder een veelheid van portefeuilles beheert kan een minister voortaan voor veel meer portefeuilles verantwoordelijk zijn dan op dit moment het geval is.

Er valt ongetwijfeld vaak van alles aan te merken op het bestaan van de ambtenaar, maar dat het altijd nog erger kan bewijst het volgende op waarheid berustende verhaal uit het basisonderwijs.

Nieuwsgierig keek Bart naar de envelop die bovenop de stapel post lag en die het duidelijke logo van de provincie droeg. Dit was de brief waar hij al enige dagen op wachtte.

Een goede autoverkoper is niet automatisch een goede chauffeur, dat zal iedereen beamen. Dat, als je een goede hoogleraar bent, het ook niet wil zeggen dat je een goede premier bent, hebben we helaas in de vier Kabinetten hiervoor gemerkt. We zien ook dat, als je de basisschool met goed gevolg hebt doorlopen, het nog niet betekent dat je als minister van Onderwijs kunt functioneren. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het is over het algemeen raar gesteld met het management bij de (semi-)overheid. Als we kijken naar de letterlijke betekenis van het woord manager zegt Van Dale hierover: ‘iem. met een leidinggevende functie’. Andere bronnen geven als betekenis van manager de volgende omschrijvingen: administrateur, beheerder, bestuurder, leider, ondernemer, impresario.

Van oorsprong ben ik wat avontuurlijk ingesteld, maar ik hecht daarnaast toch ook wel aan enige zekerheden, vooral waar het zaken betreft waarvan ik vind dat deze tot de noodzakelijke ‘primaire’ levensomstandigheden behoren. Zo wil ik graag zeker weten dat het veilig is op straat, dat er goed onderwijs wordt gegarandeerd, dat het openbaar vervoer prima geregeld is, dat de gezondheidszorg tiptop op orde is, dat de buitenruimte er keurig uit ziet, dat ik doorlopend kan rekenen op de gewenste energievoorziening en dat ik goed wordt verzorgd als mijn oude dag daar is.

Maandagmiddag kwart over vijf. Enigszins vergenoegd keek hij om zich heen. Hij had het toch allemaal maar prima voor elkaar! Zijn collega’s zeiden het zojuist nog, vlak voordat ze naar huis gingen: “Wilhelm de Rives, wat ben jij een bofkont.” En dat zeiden ze heus niet alleen omdat hij over twee weken op vakantie ging. Net nu een drukke tijd aanbrak met de voorbereidingen voor de jaarrekening en de voorjaarsnota. En als hij terugkwam dan was het rustig, erg rustig en daar hield hij van.

Competentiemanagement is verworden tot een speeltje voor de afdeling P&O. Alleen al dit dure woord leidde ertoe dat de P&O-er voortaan werkzaam was op de afdeling HRM en zich ging bezig houden met het bedenken van allerlei manieren om de medewerker te onderhouden en te ontwikkelen. De medewerker wordt daarbij voortaan opgemerkt als een serie competenties. Competenties beschrijven werd vooral beschouwd als een prima vervanging van de functieomschrijving. Die leidde tenslotte maar al te vaak tot onzinnige haarkloverijen en een veelvoud aan functieaanpassingen en -waarderingen door een duur bureau.

Vroeger was ik een kei in topografie. Al op de lagere school haalde ik de ene 10 na de andere en er was vrijwel geen gemeente die ik niet kende. Of ze het nu hadden over Sibbe, Peize, Venhuizen of Baarland, ik wist op zijn minst in welke richting je moest rijden om in de buurt te komen. Dat dit met het klimmen der jaren wel wat achteruit zou gaan had ik wel verwacht. Ik heb me daarin ook berust, tenslotte heb ik de TOMTOM nog, nietwaar. Nou, vergeet het maar. Aan mijn navigatie heb ik niets als we namen gaan bedenken die niet in de verste verte lijken op een plaatsnaam.