Lekker late reactie van mij. Ik vind het prima dat een homoseksueel gerespecteerd wil worden. Maar waarom kunnen zij dan zelf niet de mening van de ambtenaar respecteren? Als de betreffende ambtenaar uit geloofsovertuiging dit niet mag/wil doen moet dat ook gerespecteerd worden!! RESPECT KOMT VAN 2 KANTEN!!!!

Het zou het beste zijn om het huwelijk geheel uit het publiek recht te halen en in zijn geheel onder te brengen in het privaatrecht.
Geen huwelijken meer voor de ambtenaar van de burgerlijke stand, maar voor de pastoor, de dominee, de rabbijn, de imam en de notaris of de rechter.
Deze zijn dan allemaal onbezoldigd ambtenaren van de burgerlijke stand met huwelijks en partnerschapsbeveogdheden.

Zijn we af van al dat gezeur.
Dan zijn we af van al die principiele standpunten.

Misschien ben ik niet helemaal op de hoogte van hoe het gaat als je wil trouwen in de grote stad, maar in het dorp waar ik woon kies je de trouwambtenaar die bij he past. Aan ons werd ook de vraag gesteld: "wie wil je dat je trouwt?" en dan een lijstje met namen om uit te kiezen. In het dorp weet je wie wie is, in de stad kan ik mij voorstellen dat je bij elke naam een motto of beschrijving bij doet. In het kennismakingsgesprek geef je de wensen voor de toespraak aan en komt dit niet overeen met de gekozen trouwambtenaar, dan kies je toch een ander. Het moet wel gek lopen als je er geen vindt waarmee je een klik hebt.
Niks weigerambtenaar, je hebt het dan over een weigertrouwpaar.

In eerste instantie is men niet verplicht trouwambtenaar te worden het is een keuze. Het beroep is vastgesteld de taak omschreven de conflicten met je eigen geloofsovertuiging/afkomst in te schatten.
Wie zijn wij dat we bepalen wie we wel of niet in de echt verbinden. Het belangrijkste is dat de juiste man/vrouw op de juiste functie komt, en niet dat de functie wordt gevormd naargelang de persoonlijke voorkeuren des persoon.
Het valt me tegen dat dit ter discussie staat in onze zogenaamde vrije samenleving......

Waar van 'weigerambtenaren' veel invoelingsvermogen wordt verlangd in deze hele discussie over wat feitelijk een non-onderwerp is -en ik kan me niet voorstellen dat een weigerambtenaar die iets heeft tegen 'achterlijke gereformeerden' de vraag van die doelgroep krijgt om hen te trouwen-, waarom moet dit redactionele stukje tekst dan zó neerbuigend?


Natuurlijk mag je voor het woord 'homo' het woord 'gereformeerd' invullen, als je daar behoefte aan hebt!


Viel het de hoofdredacteur zo tegen dat 2/3e deel van de respondenten er anders over denkt dan hij? Een slecht verliezer!

Meneer Erik van Zwam,

uw verhaal is mij uit het hart gegrepen. Eindelijk iemand die zegt waar het op staat. De grondwet zegt dat je geen onderscheidt mag maken naar sekse, geloof of huidskleur. Nou, dat lijkt me duidelijk. Een ambtenaar die zich niet aan de grondwet houdt, waar blijven we dan? En dan lees ik hieronder weer over belemmering van vrijheid van godsdienst. Wat heeft dat er nou mee te maken. Je mag je geloof uitoefenen zoals je wilt, maar allereerst moet je de grondwet respecteren. Laat ik verder gaan, als je gereformeerd bent, en je bent aanhanger van PVV, mag je dan ook islamtische mensen weigeren???

Of nog een stapje verder, je bent PVV' en je overtuiging is dat gekleurde mensen hier niet horen, mag je die ook weigeren om te trouwen. En nog een voorbeeldje, ik ben financieel ambtenaar, ik ben gereformeerd en nu moet ik subsidie overmaken naar een homofiele stichting of vereniging, mag ik dit dan weigeren?? Of ik moet subsidie overmaken aan een voetbalclub die de wedstrijden op zondag speelt, mag ik die werkzaamheden dan weigeren?? Oftewel, waar is het begin en het einde. Wat mij betreft is het duidelijk, als je ambtenaar bent heb je de grondwet te accepteren en daar moet je naar handelen. Zo niet, dan moet je maar iets anders opzoeken.

Het moet maar eens afgelopen zijn om maar steeds uitzonderingen te maken voor mensen die zich niet aan de spelregels houden. En graag zou ik als volgende stap zien het afschaffen van het bekostigen van bijzonder onderwijs. Ik wil het bijzonder onderwijs niet verbieden, als je de kinderen naar het bijzonder onderwijs wilt laten gaan, dan moet je dat zelf maar betalen.

Openbaar onderwijs, de naam zegt het al, wil zeggen voor iedereen toegankelijk. Dus waarom zou de overheid bijzonder onderwijs bekostigen, daar is geen enkele reden voor te bedenken. En dan die regeling dat als openbare scholen over hun budget heen gaan, een gemeente de bijzondere scholen ook extra moet doorbetalen. Dat is toch van de zotte, ook zo'n regeling waarbij de maatschappij voor de kronkels van een kleine groep moet opdraaien. Schandalig.

Ik zag een voor mij enige juiste opmerking staan van een burgemeester die zegt: "Wij houden ons aan de wet, maar laat ons zelf uitmaken hoe wij dat doen". Als we dan zo tolerant zijn in Nederland (deze tolerantie bemerk ik overigens niet bij Erik) laten we dan tolereren dat we allemaal verschillend zijn en zoek voor iedereen de best bij hem/haar passsende oplossing! Een waar iedereen zich prettig bij voelt. Dat is het Nederland dat ik graag zou zien.

Welkom in Intolerant Nederland!


Wel tolerant voor homo´s, niet tolerant voor christenen!


In iedere gemeente kun je trouwen als homopaar, daarmee is de uitvoering van de wet gegarandeerd.


Houd toch eens op met deze non-discussie...


Er zijn belangrijker zaken om je druk over te maken!

Uit enkele reacties leid ik een zorgelijk gebrek aan kennis van grondrechten en de rechtsstaatidee. Ik heb de indruk dat het gelijkheidsbeginsel voor een aantal reageerders prevaleert boven andere grondrechten, zoals de vrijheid van godsdienst. Het gelijkheidsbeginsel en het beginsel van de godsdienstvrijheid staan echter op gelijke hoogte. En ook ambtenaren kunnen zich (tegenwoordig) op grondrechten beroepen. Steeds zal dus in een concreet geval een afweging moeten worden gemaakt of er sprake is van een aanvaardbare inbreuk op de godsdienstvrijheid. Het weigeren van weigerambtenaren zal niet in overeenstemming zijn met de grondrechtelijk beschermde godsdienstvrijheid als in een concreet geval een praktische oplossing mogelijk is, zoals het inzetten van een andere trouwambtenaar.

Ik hoop dat de reacties die pleiten voor een stop op en ontslag van weigerambtenaren, niet van ambtenaren afkomstig zijn, want die moeten toch meer dan ieder ander doordrongen zijn van de rechtsstaatgedachte die uitgaat van de bescherming van minderheden en de wijze waarop botsingen tussen grondrechten behoren te worden beoordeeld.De voorbeelden over het weigeren van een huwelijk tussen twee gereformeerden of een interraciaal huwelijk slaan de plank volledig mis, eenvoudig omdat een dergelijke weigering - anders dan bij het homohuwelijk - geen grondslag vindt in een bepaalde religie.

In de hele discussie over weigerambtenaren mis ik de nuance en de ruimte voor andersdenkenden. Verder hoor ik niemand over de beteknis van de toezegging van toenmalig minister Cohen, die bij de behandeling van het wetsvoorstel inzake het homohuwelijk aangaf - net zoals indertijd Femke Halsema, overigens - dat er nu én in de toekomst ruimte moet blijven voor ambtenaren die op grond van hun geloof moeite hebben met het sluiten van een homohuwelijk.

Dit gereformeerde stelletje zou dan ook graag een BABS willen die hun gevoelens begrijpt en -zo mogelijk- deelt. Maar dat kan bij de meeste gemeenten niet meer - dergelijke mensen zijn immers achterlijk, toch?

Blij dat onze gemeente nog wel ambtenaren kent die zich kunnen inleven in de achtergronden van het bruidspaar. Zodat een kerkelijk stel getrouwd kan worden door een (B)ABS met een kerkelijke achtergrond, een zweverig stel door een holostische (B)ABS en een homo-/lesbostel door een ambtenaar die zich daar goed bij voelt.

Wanneer mensen geen ambtenaar meer kunnen vinden die past bij hun overtuiging en leefstijl, dan zullen steeds meer stellen de huwelijksvoltrekking ook daadwerkelijk gaan beschouwen als een ambtelijke vastlegging die slechts van belang is voor zekere fiscale en juridische zaken. Dus woensdagmiddag even samen langs het loket voor het stempeltje en vrijdag het (gevoelsmatig althans) 'echte' huwelijk in kerk, moskee of waar dan ook.