Dit probleem is toch helemaal niet specifiek voor de lokale politiek? Sinds november 2006 zijn 29 van de 150 kamerleden voortijdig vertrokken. Wedden dat dat percentage voor het einde van deze kabinetsperiode boven de 25 procent uitkomt?

Raadsleden beter scholen zou al een goed begin zijn. In grotere steden verkijken nieuwe raadsleden zich wellicht op de grote hoeveelheid werk. Als je het goed wilt doen is het niet alleen stukken lezen en vergaderen, maar ook in contact treden met burgers en organisaties. Kandidaatstellingscommissies zouden dit aspect zwaarder moeten laten wegen in de selectie.

Het raadslidmaatschap kan aanzienlijk minder tijd gaan kosten als je niet wekelijks wordt uitgedaagd je door een stapel papier heen te worstelen. Waarom krijg ik complete verordeningen toegestuurd als maar een beperkt gedeelte gewijzigd hoeft te worden? Kan niet volstaan worden met twee A4-tjes waarin staat wat de wijzigingen zijn en de tekst van die artikelen erbij. Zo zien kamerstukken met wetswijzigingen er ook uit: te wijzigen artikelen en de toelichting erbij. Waarom kunnen beleidsstukken niet in twee A4-tjes worden opgeschreven. Dan ga je vanzelf terug naar besturen op hoofdlijnen. Wil je meer weten, raadpleeg dan maar het RIS. Het scheelt bomen en geeft een zachtere vrijdagplof en scheelt leestijd.

Ik vind het wel typisch dat er dan stemmen opgaan om in de grote steden raadsleden een fulltime baan te geven, terwijl hun raadsvergoeding al aanzienlijk hoger is dan van mensen in kleinere plaatsen, die praktisch hetzelfde werk doen, voor veel minder geld. Mijn voorstel zou juist zijn, geeft alle raadsleden een reele vergoeding, in twee staffels bovenof onder de 70.000 inwoners, dan kun je door die vergoeding besluiten bijv. een dag minder te gaan werken, zodat je je raadswerk serieus kunt nemen..

Let op: per 3 maart 2010 zal het in NEderlandse gemeenteraden bársten van de debutanten: ongetwijfeld volop gemotiveerd maar ook ongetwijfeld minimaal/slecht toegerust voor hun taak.
Mark my words: bureaucratie en College's wrijven zich in de handen en zullen hun slag kunnen gaan slaan. Althans, zeker in het beginjaar 2010 en in een wolk van onwetendheid en onervarenheid in de Raad.

Wat ik mis in uw analyse is het argument dat door extreem dichtgetimmerde coalitie accoorden een leden van de coalitie fractie zijn geworden tot stemvee voor hun partij en de oppositie monddood wordt gemaakt door coalitie dicipline en haar taak als volksvertegewoordiger nauwelijks kan uitoefenen

Ik ben het helemaal eens met J.Heuvel. Ik ben raadslid in Den Haag en bij ons zijn volgens de lijst 15 raadsleden vertrokken, maar 8 daarvan zijn met de collegevorming in 2006 snel wethouder geworden. Dat geeft wel een heel ander beeld. 3 raadsleden zijn vervolgens later alsnog wethouder geworden (ook elders), dan blijven er 4 over die om andere redenen zijn gestopt als raadslid. Dat is minder dan 10%. Dit zal in meer of minder mate ook voor andere gemeenten gelden.
Overigens is het probleem dat aangekaart wordt, dat het raadswerk niet goed te combineren is met een baan en/of een gezin (of andere privé-omstandigheden) wel terecht. Ikzelf heb besloten om me na deze periode niet meer herverkiesbaar te stellen, omdat ik het raadswerk niet met mijn jonge gezin kan combineren. Het fractievoorzitterschap had ik om die reden al eerder opgegeven, want dat is echt full-time werk. Een full-time raadslidmaatschap zou dit probleem wel verhelpen.

Raadsleden beter faciliteren, 'scholen' in vaardigheden en kennis. Veel raadsleden voelen zich 'overgeleverd' aan de stormen aan activiteiten en werkzaamheden. De gemeentelijke organisatie zou daarin een grote(re) rol moeten hebben dan nu het geval. Burgemeester, gemeentesecretaris en griffier bedenken samen een opleidingsplan afgestemd op de verschillende wensen en kunde van de raadsleden.
Geen voltijd beroepsraadsleden, maar leren of begeleiden van het keuzes maken. Als laatste: In Zwartewaterland is een raadslid al 40 jaar raadslid!

Ook interessant lijkt mij de vraag hoeveelraasleden het al een kwart eeuw als raaslid volgehouden hebben (incl.wethouderschap in de oude situatie).
Van één raadslid weet ik dat zeker1

Er had wat mij betreft wel iets zorgvuldiger onderscheid gemaakt mogen worden tussen raadsleden die (grotendeels binnen twee maanden na de verkiezingen van 2006) tot het college toetraden en de raadsleden die om andere redenen vertrokken. Zo kom je wel heel gemakkelijk op een kwart dat vroegtijdig afhaakt. Veel interessanter waren vragen geweest als 'hoeveel raadsleden haken af om de werkdruk?', 'hoeveel in verband met tussentijds vertrek van een wethouder?', 'hoeveel omdat ze juist géén wethouder worden?'.
Neemt allemaal niet weg dat het goed zou zijn om met name bij de grotere steden het full-time raadslidmaatschap in te voeren. Desnoods maar met minder raadsleden. Zou de kwaliteit van het openbaar bestuur én de problematiek van grotere steden alleen maar recht aan doen.