Inhuur externen bij overheid niet aan banden
Maximum
Dat heeft ze de Tweede Kamer donderdag laten weten. Sinds vorig jaar geldt een maximum van 13 procent. Ministeries die hier overheen gaan, moeten dat uitleggen. Door de lat heel strak vast te leggen op 10 procent, zouden de ministeries niet meer flexibel personeel in kunnen zetten, voert Bijleveld aan.
Wens
Onmiddellijke invoering van een nieuwe norm heeft ook geen zin, omdat de helft van het jaar al voorbij is. Het zou alleen maar leiden tot meer ministeries die te veel personeel van buiten halen. Bijleveld vindt dat het volgende kabinet maar moet aangeven hoe de wens van de Kamer ingewilligd kan worden.
1,3 miljard
Vorig jaar huurden de ministeries voor een bedrag van 1284 miljoen euro aan personeel van buiten in. Dat is 65 miljoen meer dan een jaar eerder, een stijging van ruim 5 procent.
Reactie op dit bericht
1 ambtenaar die de regie voert over 100 externen? Sorry, maar ik heb wel eens de regie gevoerd over 2 of 3 externen. Dat was al een hele dobber. Externen hebben namelijk een eigen agenda die niet hetzelfde is als de agenda van de overheid.
Als een overheidsorganisatie werkelijk kwaliteit wil leveren (wat overigens lang niet altijd het geval is, vaak is men geïnteresseerd in andere dingen), dan kan dat alleen door voldoende kennis zelf in huis te hebben. Anders raak je onherroepelijk de regie kwijt aan externen die meer gefocust zijn op korte termijn financieel gewin, binnenhalen van vervolgklussen, opbouw van CV e.d.
@Marcel
Als ik het goed begrijp, bedoelt u dat activiteiten (taken, projecten) leidend moeten zijn in het personeelsbeleid, en dat er helemaal geen vaste arbeidscontracten moeten worden afgesloten, of hooguit twee: van de directeur en het hoofd P&O. Interessante gedachte, maar niet werkbaar.
De brandstof voor de motor van organisaties is toch de loyaliteit van medewerkers, het gevoel dat hun toekomst met die van de organisatie verbonden is. Gooi je dat overboord, dan sla je als organisatie geen deuk meer in een pakje boter.
Het is natuurlijk ook een probleem als medewerkers denken dat het niet uitmaakt wat ze doen, omdat de organisatie toch wel voor ze zorgt. Dan verdwijnt hun loyaliteit ook, omdat ze een blinde vlek ontwikkelen voor alles wat ze aan de organisatie te danken hebben. Er zijn dus geen makkelijke oplossingen, het gaat om het zoeken naar kwaliteit en naar een relatie met medewerkers die zowel effectief als humaan is. Zo'n relatie behelst meer dan alleen een klusgericht contract.
Probeer als maatschappij eens stil te staan bij de klus/opdracht of taak die moet worden volbracht of waarop men wordt afgerekend en niet op de wijze waarop capaciteit die dit doet wordt afgerekend. (dan wel het type contract waaraan die capaciteit wordt gehouden)
Let wel: medewerkers kunnen na boventallig worden of klaren van de klus worden ontslagen en van externen kunnen de inhuurcontracten worden opgezegd. Of stel ik het hiermee te eebvoudig voor??
Toekomst:
per afdeling 1 ambtenaar met de regie én 100 externen om het werk uit te voeren.
Want dat is zo veel goedkoper. Politiek is het waarschijnlijk goedkoper, voor de burger alles behalve.
Ik ben zo'n externe en heb al vaker gepleit dat ik goedkoper of minstens net zo duur ben als een vaste medewerker (zie eerder betoog bij niet hoeven betalen ziekte, vakantie, opleiding). Ik zie om me heen dat ik ook effectiever werk en wél mijn uren maak (ik word daar tenslotte voor betaald). Soms is externe inzet handig voor een project, maar het moet nooit gebruikt worden om de ineffectiviteit van een afdeling te verhelpen. Wat dat betreft ben ik voor steviger functioneringsgesprekken en harde beslissingen als het gaat om niet-functionerende ambtenaren. En dan niet meer de hand boven het hoofd houden (of ergens 'een plekje voor vinden')
Vandaar dat de mening van VNG-voorzitter Jorritsma dat ambtenaren wegens capaciteitsgebrek eigenlijk alleen nog zouden moeten "regisseren" (zoals onlangs gemeld in Binnenlands Bestuur), met de nodige scepsis zou moeten worden begroet. Als meer overheidsorganisaties zouden leren hun eigen doelmatigheid, productiviteit en kennispositie goed te regisseren, dan is het door Jorritsma gesignaleerde capaciteitsprobleem misschien al grotendeels opgelost.
Door al die kleine overheidsorganisaties is het overigens onmogelijk om kennis te ontwikkelen. Je kunt met een clubje van 10 ambtenaren op het bepaald vakgebied niet deskundig en ervaren worden. Die kennis zal altijd van buiten moeten komen.
Maar voor 1284 miljoen kan er heel wat kwaliteit op de werkvloer worden binnengehaald. Ben overigens ook heel erg benieuwd hoe deze zijn verdeeld, externen zijn namelijk niet alleen consultantes maar zijn ook die mega second opinions, begeleiders van management etc. Maar over het algemeen geldt bij de overheid, niets zo vast als iets tijdelijks.......
Dat neemt niet weg dat 80% van de uitgaven aan externen gewoon bestaat uit uitzendkrachten voor projecten, tijdelijk vacature-invulling, piekwerk, ziektevervanging enzovoorts.