Ondernemer in gemeentehuis
Aangenomen: Bart Teunissen (25), gemeente Doetinchem:‘Het komt nu eigenlijk niet meer voor, maar ik ben in 2008 op basis van een open sollicitatie in Doetinchem aan de slag gegaan. Er was geen vacature, dus startte de gemeente een traineetraject met mij. Samen hebben we gekeken naar de behoefte van de gemeente en naar mijn interesses. Ik ben begonnen bij de afdeling maatschappelijke ontwikkeling. Later maakte ik het verkeersveiligheidsplan.

Toen de vacature beleidsmedewerker economie vrijkwam, heb ik gesolliciteerd. Ik was jong, 24, en dan kom je meteen in schaal 11. Toch wel spannend, maar als je ambitieus bent moet je die uitdaging aangaan. Je kunt dromen en durven, maar doen is het belangrijkste. Ik heb weliswaar bestuurskunde gestudeerd, maar het ondernemerschap zit in mijn bloed. Ik kom uit een ondernemersfamilie en ben als accountmanager voor de binnenstad altijd bereikbaar. Dat zeg ik ook tegen ondernemers: als je problemen hebt met de bevoorrading, sms mij even, ook in het weekeinde, dan kunnen we kijken of het een spoedzaak is.

Er wordt veel gebouwd in de binnenstad. Ik moet ervoor zorgen dat de ambtenaren die zich daarmee bezighouden, zich ook realiseren dat ondernemers er hun brood moeten verdienen. Ik voel mij een ondernemer in het publieke domein. Sinds 2 jaar ben ik ook lid van de jongerenclub van VNO-NCW. Ik ben de enige ambtenaar in dit netwerk en sinds kort ook bestuurslid van de kring-Achterhoek. Ik ben geen standaardambtenaar. Het is ook heerlijk om voor dit college van jonge en enthousiaste wethouders te kunnen werken. Dat geeft ontzettend veel energie.’ 

Waardeer je eigen mensen
Vertrokken: Lobke Opsteen (34), gemeente Uden: ‘Ik ben 10 jaar ambtenaar geweest, waarvan de laatste 5 jaar bij de gemeente Uden. Na mijn studie kon ik ook bij een advocatenkantoor beginnen, maar ik had daar toen geen goed gevoel bij. Als interim-medewerker in Nijmegen merkte ik dat ik wel geschikt was voor het werk van gemeenteambtenaar. In Uden was ik werkzaam als jurist vastgoed, dat beviel mij goed. Het is een van de meest dynamische banen in gemeenteland.

Maar vorig jaar was ik er klaar mee. Ik begon mij eraan te ergeren dat collega’s en wethouders de eigen mensen niet vertrouwden en hun adviezen niet waardeerden. Ze luisteren liever naar advies van buiten.

Ik vond bij Goorts & Coppens Advocaten in Helmond een baan. Hier wordt meer naar je geluisterd omdat politieke belangen op een andere manier in het spel zijn en omdat adviezen nu over minder schijven hoeven. Ik heb in Uden heel wat keren meegemaakt dat het juridisch beter was om voor A te kiezen, maar dat de politiek voor B koos. De baas bakt de koek, ook als die slecht is. Als je daar niet tegen kunt, moet je als jurist niet voor een gemeente gaan werken. Ik heb dat werk met plezier gedaan, maar het was afgelopen.

Nu kan ik die ervaring gebruiken in mijn werk als advocaat. Met mijn voormalige wethouder heb ik wel afgesproken dat ik niet verhuis en dat ik altijd kan langskomen als het niets wordt. Toch aardig dat hij mijn kritische houding heeft gewaardeerd.’ 

Snoek tegen een rubberboot
Aangenomen: Mehdi Martis (39), gemeente Venlo:‘Ik heb in Nederland en op de Antillen gewerkt als management consultant, waaronder iets meer dan een jaar voor de nieuwste gemeente Bonaire. Aan de andere kant van de tafel zat Henk Kamp met zijn mensen van de rijksoverheid. Altijd zon en een ontspannen leven, dat is het beeld van de Antillen, maar we wilden daar toch niet blijven.

Crisismanagement is leuk voor een verandermanager, maar uiteindelijk wil je ook resultaten zien. We doen ons dochtertje ook liever hier in Nederland op school. Laat haar maar een zelfstandig en zelfverzekerd meisje worden.

Terug in Nederland was de keuze voor de overheid snel gemaakt. De publieke zaak gaat mij aan het hart. Het is hartstikke leuk om bedrijven te verbeteren, maar als je mede wilt bepalen waar de samenleving naartoe gaat, dan moet je toch bij de overheid zijn.

In Nederland kon ik als bedrijfsadviseur aan de slag bij het Rijk, maar ik heb gekozen voor de gemeente Venlo. Bij het Rijk ben je een sardientje die tegen een mammoettanker aanschuurt, bij een gemeente ben je een snoek die tegen een rubberboot duwt. En het maakt voor de arbeidsvoorwaarden niet veel uit.

Maar belangrijker is dat het híer gebeurt. Zo kan ik zichtbare resultaten boeken. Ik ben sinds een paar maanden strategisch adviseur bij de afdeling staf, bestuur en directie. De gemeentelijke organisatie in Venlo is ambitieus. Dat is belangrijk, want alleen dan kun je de veranderingen doorvoeren om de overheid anders te laten opereren. Vernieuwen en adviseren is een persoonlijkheidsdeformatie van mij, en dan is Venlo een fantastische werkgever.’ 

Liever Purmerend dan de televisie
Aangenomen: Sebastiaan Hoek (30), gemeente Purmerend: ‘Je zou mij een draaideurambtenaar kunnen noemen. Ik ben hier begonnen, weggegaan en teruggekomen. Jaren heb ik als journalist gewerkt, het laatste jaar bij de VPRO.

Maar de gewoonte in de televisiewereld om met tijdelijke contracten te werken, begon mij tegen te staan. Het is allemaal erg onzeker.

Daarom besloot ik in 2008 om op Villamedia naar onderen te scrollen, op zoek naar banen in de communicatiewereld. Ik heb een hbo-studie communicatie gedaan, dus dat was geen onbekende wereld voor mij. Ik stuitte op een leuke en wervende tekst van de gemeente Purmerend, heb gesolliciteerd en mocht op gesprek komen. Ik kwam tegenover twee energieke en vlotte ambtenaren te zitten. Met mijn verwrongen beeld van ambtenaren had ik dat niet verwacht. Ik werd aangenomen.

Natuurlijk moest ik wennen aan de andere snelheid en de grootte van de organisatie, maar ik vond het werk als communicatieadviseur leuk. Tot ik vorig jaar een oud-collega tegenkwam die voor AT5 een programma over Ajax maakte. Ze zochten nog een redacteur voor een halfjaar. Ik ben naar mijn baas gestapt, want het kriebelde. De gemeente kwam met het voorstel om 1 dag in de week bij Purmerend te blijven en 4,5 dag bij AT5 aan de slag te gaan. Na het halve jaar kon ik terugkomen.

Een geweldige geste, waarvan ik vorig jaar dankbaar gebruik heb gemaakt. Ik kon voor AT5 aan een nieuwe klus beginnen, maar de overstap had mij niet gelukkiger gemaakt. Ik werk liever voor Purmerend dan voor de televisie. De gemeente heeft mij behoed voor een enorme misstap.’ 

Overal mee te maken
Aangenomen: Lianne Martens (24), gemeente Aa en Hunze: 'Ik ben hier als stagiair begonnen, gewoon na een open sollicitatie. Niet omdat ik graag bij een gemeente wilde werken, maar omdat ik dicht bij huis wilde zijn. Wat ik zou gaan doen, wist ook niet. Ik heb HBO dienstverlening/management gestudeerd en daarvoor zat ik iedere dag 3 uur in de bus. Dat wilde ik in mijn stage niet ook doen.

Al snel ging ik hier aan de slag met het CMS (content management systeem, red.) en met digitale dienstverlening. Dat beviel mij en de gemeente zo goed, dat ik hier ook mijn vakantiewerk heb gedaan. Toen bekend werd dat de webmanager zou vertrekken en de gemeente zou overgaan op een nieuw CMS, kon ik de verleiding niet weerstaan om te solliciteren. Het is toch prachtig om die kar te kunnen trekken op je 23ste?

Het leuke van een kleinere gemeente als Aa en Hunze is dat je als webmanager met alle beleidsterreinen te maken hebt, van een eenvoudige vergunning tot een nieuw bestemmingsplan. Ik draag echt bij aan de gemeentelijke dienstverlening en maak het mensen ook gemakkelijker om zaken te doen met de gemeente. Ik digitaliseer onze producten, het antwoordportaal, de websites en ons intranet. Binnen het GovUnited-samenwerkingsverband van gemeenten op het terrein van e-overheid maken we gebruik van het Green Valley-systeem. Wat daarbinnen nog geprogrammeerd kan worden, doe ik zelf. Ik krijg veel vrijheid om mijn tijd daarvoor zelf in te delen. Ik werk 4 dagen van 9 uur en begin om 7 uur. Door die vrijheid voel ik mij ook niet de klassieke ambtenaar.'  

Alles is nieuw, dat is leuk
Aangenomen: Arthur Cremers (42), gemeente Wassenaar: 'Voordat ik 3 jaar geleden in Wassenaar begon, werkte ik bij de provincie Noord-Holland. Ik weet nu echt zeker dat ik veel leuker vind om bij een gemeente te werken. Ik zit als een spin in het web. Als hoofd beleid werk ik heel dicht bij het bestuur en zit ik dicht bij de inwoners. Alle beleidsstukken lopen via mij en ik overleg wekelijks met de wethouders en zit bij alle raadsvergaderingen. Ik kan hier resultaten boeken en dat is een groot verschil met de provincie, waar je op veel grotere afstand staat.

Wassenaar wijkt op twee punten af van andere gemeenten. We hebben hier veel complexe juridische zaken, mede ingegeven door het grote percentage juristen en vermogenden in de gemeente, en alles wat je doet ligt onder een vergrootglas. Ik weet het niet het hoor, maar ik kan mij voorstellen dat je in Drenthe veel minder last hebt van het AD of de Volkskrant.

Ik heb het erg naar mijn zin gehad, maar de kans om te beginnen bij de nieuwe fusiegemeente Hollands Kroon in de kop van Noord-Holland kon ik niet laten lopen. De nieuwe gemeente krijgt een directieteam van drie mensen, bestaande uit de gemeentesecretaris, een directeur bedrijfsvoering en een directeur ontwikkeling, strategie en projecten. Die laatste word ik. Het leuke is dat alles daar nieuw is. De meeste afdelingshoofden komen net als de directeuren van buiten en zijn net als wij op kwaliteit en ervaring geselecteerd. Dat geeft veel dynamiek en biedt de kans om snel grote stappen te maken. Die kans moest ik grijpen.'