Bevalt het in het middelpunt van de belangstelling?
Ik hoef geen bekende Nederlander te worden, maar ga voor de inhoud. Met de commotie rond de lesbrief ben ik té zichtbaar. Ik had de opdracht op me genomen om samen met scholen en het Centrum voor Nascholing een lesbrief op te zetten om moeilijke thema's als religie, politiek en frustratie bij jongeren bespreekbaar te maken.
Ik zie mezelf in dit geval vooral als doorgeefluik van suggesties. Maar ik had er nooit tussen moeten gaan zitten. De omstreden passage over populaire politici die voor onrust zorgen, heb ik niet bedacht, maar ontdekte ik pas toen de raad erover viel. Ik wil niemand een politieke mening opdringen.

De raad voelt zich verkeerd geïnformeerd.
In de politiek moet je alles melden, heb ik nu geleerd. Maar ik heb nooit iets welbewust verzwegen. Dat ik een eerdere versie van de lesbrief heb teruggestuurd omdat ik de kaft, waarop ondermeer tekeningen stonden van poppetjes in boerka, te uitgesproken vond, had ik meteen moeten vertellen. Het voelt nu als een spagaat tussen scholen en de overheid in en dat was nooit de bedoeling.

Was het wennen, de politiek?
Politieke trajecten kosten meer tijd en energie. Als rechter maak je een strikte belangenafweging en heb je het laatste woord. Als wethouder leg je een plan voor aan het college, de commissie en uiteindelijk is het aan de raad om te kiezen. Maar ik heb nog steeds het gevoel dat ik vrij ben in het afwegen van belangen en ik kan processen daadwerkelijk stimuleren. Zo sprak ik met zeventien basisscholen af dat ze hun onderwijsachterstanden gaan aanpakken. Ik gaf de financiële handreiking en zij kwamen binnen een half jaar met een plan. Dat is een formidabele stap.

Waarom heeft u de toga aan de kapstok gehangen?
Als rechter zag ik de gemiste kansen bij jongeren, maar stond ik altijd aan het einde van de keten. Voor mij was de uitdaging om als wethouder naar het begin te gaan en preventief iets bij te dragen. Spijbelen en schooluitval mag je bijvoorbeeld niet zomaar laten lopen, daar moet je iets aan doen.

Uw portefeuille klinkt zwaar.
Maar er zit wel samenhang in. Onderwijs en werk vertegenwoordigen de hele keten. Met werkgevers praat ik over stages. Ik ben een bestuurder en zet graag dingen op de rails. Maar ik ben geen autoritaire bestuurder. Ik zie mezelf meer als een enthousiaste bruggenbouwer. Ik spreek bijvoorbeeld met ouders, zie hun verdriet omdat hun kind zelfs op het vmbo niet goed mee kan komen en probeer dat te vertalen naar beleid. Het is wel zo dat er in sommige steden twee wethouders op zitten.

Wanneer is uw missie geslaagd?
Als schooluitval drastisch is aangepakt, de kwaliteit van het onderwijs verbetert en vrouwenemancipatie stevig op de rails is gezet. Ik kan niet alles oplossen in de drie jaar die ik nog heb. Ik ben al blij als ik de basis heb gelegd voor verbeteringen.

Misschien is de linkse lente in Amsterdam dan nog niet voorbij.
Ik regeer nooit over mijn koninkrijk heen. Over drie jaar maak ik de balans op en dan zie ik of ik in de politiek doorga of weer de toga van de kapstok pak. Op dit moment vind ik het wethouderschap een fantastische baan. Het zijn lange dagen, het is keihard werken, maar het geeft me ook knallende energie en als ik moe ben, ben ik voldaan moe.