of 58959 LinkedIn

Van flex snel naar vast

Tweederde van de flexwerkers in het openbaar bestuur heeft binnen vijf jaar een vaste baan.

Tweederde van de flexwerkers in het openbaar bestuur heeft binnen vijf jaar een vaste baan. Dat is een groot verschil met het gemiddelde percentage van de hele arbeidsmarkt, daar krijgt slechts 40 procent van de flexibele werknemers binnen vijf jaar een vast contract.

Dat blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) die onderzoek deed onder bijna 800 duizend werkenden die in 2007 flexibel werkten en niet meer studeerden. Verder blijkt dat een groot deel van de flexwerkers al na één jaar een vaste werkplek heeft weten te veroveren; zo’n 50 procent. Een klein deel krijgt het niet voor elkaar voor een vaste werkgever te werken, één op de tien zit na vijf jaar werken nog steeds in de zogenoemde ‘flexibele schil.’

Leukere functie
Overigens is het maar de vraag of ambtenaren wel zitten te wachten op vastigheid. Uit recent onderzoek onder 976 (aankomende) ambtenaren blijkt dat een overgrote meerderheid bereid is zijn vaste baan op te zeggen voor een leukere functie. Met behoud van financiële zekerheid loopt dit percentage zelfs op tot 85 procent. Vooral hoger opgeleiden vinden de zekerheid van een vaste baan minder belangrijk. Ambities en werkplezier vinden deze werknemers een motivatie om desnoods een flexibel arbeidscontract aan te gaan. Door onder meer de toenemende digitalisering verandert de arbeidsmarkt sneller dan ooit tevoren. Om daar adequaat op te kunnen reageren is flexibiliteit vereist. Dat betekent flexibel omgaan met de momenten waarop wordt gewerkt en de locaties van waaruit we dat doen. Maar het betekent ook flexibiliteit in arbeidsrelaties.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door een ander geluid op
1. Van wanneer zijn deze cijfers (cbs 2007?). was ik toe al geboren.
2. Zeggen dat je gene vast contract wil is 1. doen is iets anders. De meeste blijven in de praktijk zitten op hun plek omdat iedereen die wisselt een flex contract (of proeftijd) krijgt aangeboden. Degene die wel bewegen moeten bewegen (onderste 10%?) of zijn zo goed, dat contracten hun niet kan boeien. Maar dat is maar alleen voor een klein groepje (10%?) het geval.
Door Trevor op
Flexibiliteit in arbeidsrelaties kan ook prima gecombineerd worden met zekerheid in financiele zin. Daarvoor moet je een basisinkomen invoeren. Dat is wel een grote culturele omslag, maar ik denk dat deze onvermijdelijk is.