of 59045 LinkedIn

Vakbond alleen voor ouderen

Een meerderheid van ambtenaren onder de 45 jaar heeft geen feeling met vakbonden. Veel ambtenaren die niet lid zijn van een professionele vakbond denken dat er geen ruimte is voor hun belangen in het huidige systeem. Dat blijkt uit onderzoek onder 8.500 rijksambtenaren.

Een meerderheid van ambtenaren onder de 45 jaar heeft geen feeling met vakbonden. Ze willen zich het liefste laten vertegenwoordigen door een panel van willekeurig geselecteerde collega’s of gewoon door zichzelf. Veel ambtenaren die niet lid zijn van een professionele vakbond denken dat er geen ruimte is voor hun belangen in het huidige systeem.

Keuzevrijheid

Dat blijkt uit onderzoek onder 8.500 rijksambtenaren door de ambtenaren zelf. In het rapport 'De ambtenaar bestaat niet, pleidooi voor nieuwsgierigheid,' wordt duidelijk dat rijksambtenaren arbeidsvoorwaarden willen die aansluiten bij hun levensfase en persoonlijke situatie: zij vragen om maatwerk en individuele keuzevrijheid. Er is duidelijk behoefte aan nieuwe inspraakvormen voor een meer representatief geluid in het arbeidsvoorwaardenoverleg.


Professionele bond

Een meerderheid van de geraadpleegde ambtenaren van 45 jaar en ouder laat zich het liefst vertegenwoordigen door een professionele vakbond of gekozen ondernemingsraad. Deze groep is ook het meeste lid van een bond. Uit cijfers van het ministerie van Binnenlandse Zaken blijkt dat 63 procent van de ambtenaren van 45 jaar en ouder lid is van een vakbond. In de leeftijd van 35 tot 44 jaar is dat 23 procent en daaronder is slechts 14 procent vakbondslid.


Stemmen

Uiteindelijk vindt 75 procent van de onderzochte rijksambtenaren dat iedere ambtenaar moet kunnen stemmen over de eigen arbeidsvoorwaarden. 85 procent van de niet-vakbondsleden wil dat, een meerderheid van de leden zou daar niet op voorhand tegen zijn.

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Fritz A. von Geusau op
Beste Rekenaar,
Het komt er dus op neer dat er verplichte winkelnering is. Je bent, wil je (ook maar de schijn van) enige invloed hebben, verplicht om lid te worden van een vakbond, simpelweg omdat men geen alternatieve, meer democratische wijze van vertegenwoordiging wenst te onderzoeken. Men legt, waarschijnlijk doelbewust, een enorme macht neer bij de vakbonden en natuurlijk houden de bonden aan die macht vast. Als de macht van het getal belangrijk zou zijn, zouden de ' niet-georganiseerde' ambtenaren, in mijn optiek dus de meest zware stem moeten hebben (immers de meerderheid is geen lid van een vakbond). Echter, die groep wordt niet gehoord, heeft geen invloed. Een minderheid beslist voor de meerderheid. Natuurlijk is het mijn vrije keuze om al dan niet lid te worden van een vakbond, maar met wat goede wil zou er ook wel een meer democratischer systeem kunnen worden bedacht. Projecteer het 'vakbondsvertegenwoordigsstelsel' eens voor de aardigheid op de politiek. Hoe zou u het vinden als je, om te mogen stemmen, eerst lid zou moeten worden van een politieke partij? Wat we hier zien is een vorm van vertegenwoordiging die weinig democratisch is en die, met de terugloop van het aantal vakbondsleden, eigenlijk steeds vreemder wordt. En, zoals Loekoek terecht aanhaalt, het gebeurt bij herhaling dat de vakbonden hun leden in de kou laten staan als het er echt op aan komt. Ik heb helaas moeten meemaken dat een collega, die dertig jaar lang lid was van de FNV, in een ontslagprocedure, door FNV werd 'bijgestaan' met een juridisch broddelwerk, dat een eerstejaars student rechten, nog beter had kunnen kunnen doen. Als het gaat om grote massa's, dan is de bond nog wel in beweging te krijgen (om zich in de kijker te spelen?). Het individu, hoe trouw lid ook, kan simpelweg barsten. Moet je voor dat soort 'bijstand' lid worden van een bond? Of voor het 'geweldige' onderhandelingsresultaat? U kunt het naïef noemen, maar ik geloof dat de bonden hun langste tijd gehad hebben, al zullen ze tot het uiterste vastklampen aan hun verkregen machtspositie. Van enige zelfreflectie is binnen de bonden geen sprake. Men ziet al jaren de ledenaantallen kelderen, maar kennelijk weigert men kritisch naar het eigen functioneren te kijken, de eigen werkwijze eens te onderzoeken. Het is werkelijk te gemakkelijk om te roepen dat al die niet-georganiseerden zich enkel contributie willen besparen. Willen de bonden op den duur nog bestaansrecht hebben of überhaupt een toekomst, dan zullen zij meer moeten bieden dan zij nu doen. Ik vrees echter dat een kritisch zelfonderzoek er niet komt. Liever klampt men vast aan datgene wat men nu aan machtsmiddelen toebedeeld heeft gekregen terwijl het ledenaantal jaar op jaar daalt. Dan zal de wal op den duur het schip vanzelf keren.
Door M (45+) (jur.med.) op
Ik begrijp die jonge "ambtenaren" wel de professioneel onderhandelaars van de vakbond hebben hun leden al zo vaak in de kou laten staan. De nieuwe CAO onderhandelingen worden ook steevast pas opgepakt als de houdbaarheidsdatum van de bestaande al lang verstreken is ook daar wordt geen lering getrokken uit het verleden.
kortom vakbondslidmaatschap wat is er de toegevoegde waarde nog van ?
Door Rekenaar (medewerker) op
Er valt heus van alles af te dingen op de binnengehaalde resultaten van de vakbond maar misschien heeft dat wel te maken met de - ontbrekende - macht van het getal! De grote groep die nu geen invloed heeft wenst zich niet te laten vertegenwoordigen door de vakbond Von Geusau, dat is een eigen keuze. Zo werkt het ook bij verenigingen en belangengroeperingen. Aansluiten, contributie betalen en je stem laten horen. Het is naïef te denken dat er voor een bepaalde groep een vertegenwoordiging opstaat die zich kosteloos voor jouw belangen gaat opwerpen.
Door loekoek (vm. jur.medew.gsd) op
Eens met Von Geusau. Ben op aandringen van een collega, vakbondsvertegenwoordiger, een keer in mijn leven korte tijd lid geweest (naast een rechtsbijstandsverzekering). Op een kennismakingsdag kreeg ik de indruk bij de gestaalde kaders van Erich Honecker te zijn beland. Toen die collega gewipt werd en de bond hem liet stikken, gingen mijn ogen verder open. Mijn eigen ontslag heb ik i.s.m. de rechtsbijstand kunnen voorkomen (niet dat ik ongeschonden uit de strijd kwam). De jonge ambtenaren moeten niet voor de ouderen beslissen v.v. maar (advies) laten ze zichzelf niet rijk rekenen.
Door Fritz A. von Geusau op
Beste Ronald,
Prima hoor, maar dan maken we wel meteen een einde aan de machtspositie van vakbonden die op dit moment slechts een minderheid van de ambtenaren vertegenwoordigt, maar de grote groep wel mag binden, terwijl die grote groep daarop geen enkele invloed heeft. Laten we dan maar meteen zoeken naar een meer democatisch systeem van vertegenwoordiging bij onderhandelingen. Overigens sta ik nu niet bepaald te juichen als ik zie wat de 'professionele vakbond' in de afgelopen jaren voor elkaar gekregen heeft. Sigaren uit eigen doos, compensaties die uiteindelijk nog onder het werkelijke inflatieniveau uitkomen. Loze toezeggingen rond werkgelegenheid. Ja, daar moeten we professionele onderhandelaars voor hebben.....
Door Wietze (medewerker) op
Ik hoop dat alle jonge ambtenaren op hun 70 ste een goede oudedag voorziening hebben opgebouwd en dat alle pensioen gerelateerde kosten door de werkgevers nog niet zijn wegbezuinigd onder het motto van "verhoging van de koopkracht"
Door Ronald (Medewerker) op
Helemaal met je eens Rekenaar. Maar als het zover komt wordt het misschien ook eens tijd dat de vakbonden alleen voor hun leden de cao-onderhandelingen doen en dat de resultaten hiervan dan ook alleen voor de vakbondsleden opgaan..
Door Rekenaar (medewerker) op
Van mij mogen deze "jongere ambtenaren" - voor zover er trouwens met de nieuwe wetgeving nog sprake is van ambtenaren - zoveel individuele keuzes maken als ze willen. Wanneer die wensen echter vorm krijgen in een overleg waar ook professionele vakbonden deel van uit maken, zal ik besluiten mijn vakbondslidmaatschap op te zeggen. Ik heb inmiddels lang genoeg gehoord hoe onzinnig zij het vinden zich bij een vakbond aan te sluiten terwijl ze wel meeprofiteren van de resultaten aan de onderhandelingstafels. Wat mij betreft regelen ze het dan zelf maar niet langer met de contributiegelden van mijzelf en vele oudere collega's.