of 59183 LinkedIn

Politiek heeft vrouwen nodig

Overal in het land zoeken politieke partijen kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar. Hoog op veel verlanglijstjes: vrouwen. Helaas melden die zich minder vaak spontaan voor de politiek dan mannen. Terwijl de lokale democratie een meer feminiene invalshoek heel goed kan gebruiken, vindt Liesbeth Tettero in een essay in Binnenlands Bestuur.
6 reacties

Overal in het land zoeken politieke partijen kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar. Hoog op veel verlanglijstjes: vrouwen. Helaas melden die zich minder vaak spontaan voor de politiek dan mannen. Terwijl de lokale democratie een meer feminiene invalshoek heel goed kan gebruiken, vindt Liesbeth Tettero in een essay in Binnenlands Bestuur.

Aletta Jacobs  

In 1883 wilde Aletta Jacobs zich kandidaat stellen voor de gemeenteraad van Amsterdam. Alle Nederlanders hadden tenslotte volgens de wet kiesrecht, redeneerde ze. De Hoge Raad stak er een stokje voor en oordeelde met een formulering die we anno 2017 op z’n zachtst gezegd curieus zouden vinden. Als deze wet ook voor vrouwen had gegolden, dan had dat er letterlijk in moeten staan. En aangezien de kieswet niet expliciet ‘vrouwen’ als groep meldde, kwamen vrouwen – en dus ook Jacobs – niet in aanmerking voor passief kiesrecht. 

 

Mannenzaak

Hoewel we ons er heden ten dage niets bij voor kunnen stellen dat stemmen een mannenzaak zou zijn, is het een eeuw later nog steeds niet vanzelfsprekend dat vrouwen politiek actief zijn. Het aantal vrouwen in gemeenteraden schommelt al jaren rond de 25 procent. Gemeenteraden als die van Blaricum (met 8 van de 13 leden een ruime meerderheid vrouwen in de raad) of Coevorden (13 vrouwelijke raadsleden op 25) zijn de uitzondering. In colleges van burgemeester en wethouders zijn de cijfers minder rooskleurig. Amper een vijfde, 21 procent, is vrouw.

 

Karikaturen
Maar niet alleen cijfermatig zijn politieke vrouwen de uitzondering. Sterker, vrouwelijke politici worden nog steeds begroet met ogenschijnlijk goed bedoelde anachronistische karikaturen. Het college van Sint Anthonis, dat geheel uit vrouwen bestaat, kreeg na de installatie de vraag of ze zouden gaan shoppen bij wijze van teambuilding. Van het Rotterdams college, allemaal van het mannelijke geslacht, suggereerde niemand of ze bij de begrotingsretraite zouden gaan houthakken of tractorpullen.

 

Lees het hele essay van Liesbeth Tettero in Binnenlands Bestuur nr 12 (inlog)  

 

Verstuur dit artikel naar Google+

GERELATEERDE ARTIKELEN

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Jhr. van Avezathe en Zottegem (vrolijke burger) op
Nee hoor ! De politiek heeft alleen geen overjarige pubers nodig, maar mensen met lef en verantwoordelijkheidsgevoel. Niet lullen, maar poetsen.
Door Teunis (ambtenaar) op
Wat ik gewoon niet begrijp is waarom dit (en ook het vorige stukje in BB) zo aangejaagd wordt, elke keer weer opnieuw. Ik heb niets tegen vrouwen, ik heb niets tegen mannen, ik heb niets tegen allochtonen en autochtonen. Maar bij soll. procedures wijzen we alle 'soorten' af bij gebleken ongeschiktheid. Waar ik wel wat tegen heb, is dit gedoe elke keer. Laat alles nu gewoon zijn natuurlijke gang gaan en hou op met dat geforceerd zoeken naar evenwicht. Ook als het gaat om 33% vrouwelijke leidinggevenden. Van mij mag dat 100% zijn, maar blijkbaar werkt dat niet zo. Jammer van alle onderzoekskosten elke keer.....
Door Mark op
In de gemeenteraad is behoefte aan goede mensen. Of dat nu mannen of vrouwen zijn.
En ja helaas, nu bestaat die voornamelijk uit zure (oudere) mannen.
Door Mariken op
Precies Wim, het wordt hoog tijd dat we gaan selecteren op kwaliteit, en niet op of je al dan niet staand kunt plassen.
Door Jan (Directeur) op
@Wim

Zoals in dít artikel staat, vraagt het betrekken van vrouwen in de politiek een andere wervingsstrategie. Dát moet veranderen om die selectie van geschiktheid überhaupt te kunnen maken.
Door Wim Vreeswijk (Financieel adviseur) op
Net zoals het vorige artikel van BB geldt ook hier: Bij personeelsaanname dient met niet te kwalificeren op sexe, maar op kwaliteit. En niet andersom want dan valt dit onder positieve discriminatie.