of 59236 LinkedIn

Raar eigenlijk, dat er zo weinig jonge mensen bij de gemeente werken…

Bij de Nederlandse gemeenten werken nog steeds minder jongeren onder de 35 dan mensen boven de 60. Lekker dan! Elk gemeentehuis is rollatortoegankelijk en heeft een ruimte om te bridgen, dus die zestigers vermaken zich prima. Wenselijk is natuurlijk anders. Gelukkig doen gemeenten er alles aan om meer jongeren in huis te halen. ‘High potentials’ noemen ze die. Uitgerust met twee academische titels en bestuurservaring bij minimaal vijf verenigingen ben je zo binnen! Dat is uiteraard geen probleem sinds de basisbeurs is verdwenen. O ja, en je bent een teamplayer en je hebt geen 9 tot 5 mentaliteit (lees: je bent bereid om de shit van je collega’s op te ruimen en je sociale leven op te geven). Kortom; mission impossible! Geen zorgen. Slim als die ambtenaren zijn, hebben ze speciale selectieprocedures voor youngsters bedacht: een ‘traineeprogramma’. Ik neem je mee.

Filmpjes van jezelf naar het college sturen; lachen!

De selectie voor een traineeprogramma. Dat is helemaal geweldig! Dan mag je een filmpje van jezelf maken en opsturen. Dit is nodig, omdat de mensen die de selectieprocedure begeleiden zelf ook niet weten hoe dit moet. Gelukkig wil je aan het werk als controller of archivaris ofzo en is creativiteit by far jouw beste competentie. Is in je werk straks ook supernuttig. Kan je filmpjes van jezelf naar het college sturen. Lachen! Maar goed, je hebt geluk, de verouderde browsers van het selectiekamp trekken jouw filmpje. Feest! Je mag verder. Nu nog even een online assessment maken. Gewoon kijken of je echt zo slim bent als je twee academische titels pretenderen. Gelukkig is dit ‘testje’ thuis te maken en dus totaal niet fraudegevoelig. Je vraagt gewoon je hoogbegaafde neefje om dat ding te fixen. Van cijferreeksen tot abstracte figuurtjes. Je snapt er geen hout van, maar hé, je neefje kan dit. Dus maximale score en je bent een ronde verder. Hoppa!

 

‘Jup, burgers , ja belangrijk, ja vooral rundvlees’

Een uitnodiging voor de selectiedag volgt. Tof! Centraal gelegen. Andere kant van het land. Na een treinreis van drie dagen meld je je stipt op tijd bij de balie. Je wordt geholpen door een oude dame, stoffig typ, saai. Waarmee kan ik u van dienst zijn? Ze zei u tegen me. Lekker formeel, vreselijk, fossiel! U mag daar wachten. Bij die 50 andere kandidaten. 50? 50! FAAAAAAK!! Goed, geen paniek. Jij bent knapper, jij hebt een korter rokje, jij lult als brugman, je redt het wel. Na een weinig inspirerende welkomstspeech mag je aan de bak. Iets met een pitch en een voorwerp. Na een waterval aan afgezaagde pitches van de concurrentie komt jouw kettingzaag handig van pas. Mooizo, gaan! Je steelt de show. Na de lunch een groepsopdracht. Prima. De geitenwollen psychologen staan met dito spencers klaar voor observatie. Je doet waar je goed in bent. Anderen in hun kracht zetten, op tijd interventie plegen, op het einde het geheel bij elkaar brengen. Super. Knallen. Jouw ding! Gelukkig is jouw begeleider voortdurend met zijn telefoon bezig en heeft niks van je meegekregen. Lekker is dat, daar ga je. Naar. Aan het einde, zeg maar dat tijdstip dat de begeleiders normaal al naar huis zijn, moet je nog stellingen bediscussiëren. Interessant. Een mening hebben is belangrijk. Je bent dus per definitie overal op tegen en zeikt iedereen feilloos af. Bam, in your face modderfakkers! Bij het groepsgesprek nog even slap meelullen; ‘jup, burgers , ja belangrijk, ja vooral rundvlees. Gekanteld werken uhum, klopt, ja niet rechtop, nee. Ambtenaar 2.0, ja is ook zo, voorloper van 2.1. Helder. En dan mag je naar huis. Gemengde gevoelens nemen bezit van je als je weer in de trein zit. Wat een gezeik zeg, wil ik dit wel?

 

Ja, we willen graag met je in gesprek. Hoezo in gesprek?

Na twee dagen een telefoontje. Eindelijk. Wat wordt het? Yes or no? Een onbekende naam, vast een stagiair ofzo. Die laten ze altijd de ‘nee-boodschap’ brengen. Dit is niet goed. De spanning, de horror. Je hoort: Ja, we willen graag met je in gesprek. Hoezo in gesprek? Ja, een sollicitatiegesprek. Want? Nou of je wel goed in het team past en of je wel geschikt bent en dit en dat. Ben ik nog niet aangenomen dan? Nee? Nog twee gesprekken? Zeg muts, wat ga ik eigenlijk verdienen als ik eenmaal aan het werk ben? Als trainee start je met 2150 euro, maar als je na twee jaar mag blijven ga je een schaal omhoog. Een schaal omhoog? Als ik mag blijven? Really? Waauw! Je zegt netjes; ik beëindig dit gesprek, legt de hoorn neer. Je belt uitzendbureau Vrijdag en een week later sta je voor 3k de maand rapporten te tikken voor een commercieel bedrijf. Raar eigenlijk, dat er zo weinig jonge mensen bij de gemeente werken…

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reageer op dit artikel

Door doeterniettoe (-) op
Zeer goed artikel.
Helaas.
Door Q.P.M. 't Mannetje (Trainee) op
Dit artikel benadert de werkelijkheid zodanig dat het pijn doet. Dit zeg ik als trainee van een gemeente en iemand die meerdere van dit soort tergende procedures heeft doorlopen.

P.S. Provincies zijn misschien nog wel erger. Vooral qua selectieprocedure.
Door Jelle Rinzema (Beleidsadviseur Bibob) op
@Wim Vreeswijk:
Ik neem aan dat je doelt op dit artikel: http://www.binnenlandsbestuur.nl/ambtenaar-en-ca … Ik zie daar geen verwijzingen naar de door jou genoemde 'ambtelijke onschendbaarheid'. Wel wordt er geschreven over hoge ambities, veel nevenwerkzaamheden en activiteiten, etcetera. Je reageert op dat artikel ook met een bericht over een verband tussen ontslagrecht en stress.
Ik ken veel jongere ambtenaren. Erg veel. En nog nooit heb ik een van hen iets anders over de versoepeling van het ontslagrecht voor ambtenaren horen zeggen dan 'och, ik maak me daar niet druk om'. Ik wil hiermee niet beweren dat geen enkele jongere ambtenaar zich er zorgen om maakt, maar ik zie in mijn omgeving niets dat jouw koppeling tussen het opheffen van 'ambtelijke onschendbaarheid' en stress bij jongeren onderschrijft.

Hendrik schrijft een, in mijn ogen, goed artikel met wellicht een knipoog zo hier en daar over de aantrekkingskracht of het gebrek daaraan van een overheid als werkgever. Ik kan me voorstellen dat je daarin een ankertje ziet voor een pleidooi om de overheid als werkgever aantrekkelijker te maken nu het ontslagrecht versoepeld is omdat je als overheid wellicht met je ingewikkelde procedures en je in sommige ogen matige salarissen zou kunnen wegkomen vanwege het 'feit' dat ambtenaren zo zeker zijn van hun baan. Ik stel daar tegenover dat de meeste jongeren niet een leven lang voor één werkgever wíllen werken en dat ambtenaren ook na een versoepeling van het ontslagrecht nog altijd een relatief grote baanzekerheid hebben.

Ik wil dan ook stellen dat er best punten zijn waarop verschillende overheden hun aantrekkingskracht als werkgevers zouden kunnen verbeteren, met name gericht op de werving en het behoud van jongeren, maar dat een garantie voor een baan voor het leven daar niet een van is.
Door Wim Vreeswijk (Financieel adviseur) op
Dat snap ik wel. Op 8 november 2016 is de 1e Kamer met 46 tegen 29 accoord gegaan met de opheffing van de onschendbaarheid van de ambtenaar, uitgezonderd die van defensie, politie en rechterlijke macht. De rest heeft nu dezelfde schendbaarheid als de werknemer in het bedrijfsleven. Enige tijd geleden gaf BB al aan dat 25% van de jongeren wellicht al thuis zit, of nog net niet, vanwege een burn out over deze opheffing.

Contactgegevens

Stichting FUTUR

Postbus 10213

2501 HE Den Haag

www.futur.nl

info@futur.nl


Stichting Jonge Ambtenaren

Postbus 198
2501 CD Den Haag

www.jongeambtenarendag.nl

info@jongeambtenarendag.nl


Hartmans Netwerk

Zonder contact geen netwerk. Er zijn drie manieren om met ons (of met elkaar) in contact te komen. Het is een kwestie van persoonlijke voorkeur, de onderwerpen per optie zijn slechts indicatief. Contact

Meer nieuws

Bloggers