of 59045 LinkedIn

Administratieve chaos bij zorgorganisaties was niet nodig

Martien Merks 2 reacties

Ambtenaren klaagden recentelijk over de impact die transities op hen en de burger had, zo bleek recentelijk in een artikel op Binnenlands Bestuur. Ook accountants luiden onlangs in het FD van 22 januari 2016 de noodklok over de zorgadministratie bij gemeenten en zorgorganisaties. Ze stuiten op een puinhoop vanwege de nieuwe wetgeving en de administratieve onduidelijkheid die deze oplevert. Dit is allesbehalve vreemd. Al in 2014 voorspelde ik dat de nieuwe zorgwetten zouden leiden tot chaos. Helaas is die vrees werkelijkheid geworden.

Wat betreft de administratieve kant is de transitie een ongelofelijk grote ingreep. De impact daarvan is enorm onderschat en er is onvoldoende regie gepakt om de administratie in goede banen te leiden. Wat is het probleem? Zorgorganisaties moeten vier verschillende berichten en declaratiewijzen implementeren. Veel gemeenten introduceren hun eigen contracten, zienswijzen en afrekenmethodieken. Ze zijn deze aan het implementeren en gaan ze de komende jaren verder optimaliseren.

 

Een gevolg is dat zorgorganisaties hun processen en ICT moeten afstemmen op uiteenlopende eisen van verschillende gemeenten. In Nederland zijn er 390 en 18 productcategorieën. Tel daarbij op dat gemeenten nog tien zelfbedachte zorgproducten hebben en je komt uit op meer dan 50.000 combinaties. Sommige zorgorganisaties hebben met een beperkt aantal gemeenten te maken, maar grotere zorgverleners werken in wel meer dan 200 gemeenten. Hun zorgsysteem moet dus kunnen communiceren met alle systemen van al die gemeenten. Dat is in veel gevallen niet (goed) gebeurd, vanwege het ontbreken van of opleggen van standaarden waardoor het nodeloos ingewikkeld is gemaakt.

 

Hoe had het wel gemoeten?
Bezuinigingen zijn onafwendbaar en decentralisatie is goed. Echter, de zorgverlening zelf is bijna niet gewijzigd; wel de organisatie en administratie. Deze is echter gedivergeerd in een markt met tientallen zorgverzekeraars, 390 gemeenten en vele honderden zorgorganisaties. Te veel vrijheid in de wijze van contracteren en administratieve gegevensverwerking leidt bij dit grote aantal participanten tot bovengenoemde complexiteit en chaos. Om nog maar niet te spreken van extra kosten voor administratie, ICT en controle. Het lijkt te verwachten dat de komende jaren nog meer varianten zullen worden gedefinieerd. Daarom meer standaardisatie en ondersteuning van dit proces met flexibele tools een must.

 

Martien Merks, Managing Director Benelux bij Unit4

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Ton Sonneveldt op
Deze verbazing verbaast mij nog het meest.
De Rijksoverheid heeft altijd al gevonden dat iedere verzekeraar zijn eigen normen en eigen declaratieformat mocht bedenken en dat zorgverleners dat maar moesten zien te regelen. Het was immers de verantwoordelijkheid van de verzekeraar…
Bij de decentralisatie van grote delen van de langdurige zorg en van de Jeugdzorg vonden de bewindslieden van VWS ook dat het niet hun taak was om de administratieve gevolgen van de operatie te stroomlijnen. Waarschijnlijk ook omdat men bang was dat de VNG dan misschien wel minder positief over dit "over de schutting gooien van verantwoordelijkheden" zou worden.
We moeten vrezen dat er landelijk niets zal gebeuren. Zeker niet door VWS en beide Kamers die deze bezuinigingsoperatie met open ogen op deze wijze hebben gefiatteerd. De VNG zal blijven hameren op de autonomie van de gemeente en iedere zorgverlener die te hard protest aantekent moet vrezen voor de volgende aanbesteding of voor de “kartelwaakhonden” als men hierover met andere zorgverleners wenst te overleggen.
De markt is immers meester voor PvdA en VVD en klagers over meer bureaucratie begrijpen volgens hen niet dat juist alles veel beter is geworden, met maatwerk en meer kwaliteit en dat een strenge lokaal vormgegeven controle (dat is volgens hen deze maximale bureaucratie) juist goed is om dat te waarborgen. En de heren en dames onder de Haagse kaasstolp geloven dat ook nog. Zonder lokaal debat zal het niet minder worden. Laat Binnenlands Bestuur er maar vaak over berichten…
Door Toine Goossens (Toezichthouder gedrag en moraal) op
Ik ben in een andere discussie ingegaan op het verzet van raadsleden onder de titel:

‘Senaat moet uithollen lokale autonomie stoppen’

Ik ben daar uitgebreid ingegaan op de systematiek van wet- en regelgeving en op het codificeren en definiëren van producten en begrippen. Gemeenten begrijpen niet dat dat belangrijker is en gaat boven lokale autonomie.

http://www.binnenlandsbestuur.nl/ruimte-en-milie …