of 59045 LinkedIn

BZV biedt burgers zekerheid

Yves de Boer Reageer

Eind maart gaf advocaat Paul Bodden in Binnenlands Bestuur zijn mening op de Brabantse Zorgvuldigheidsscore Veehouderij (BZV). Hij mist de crux van de ontwikkeling die in Noord-Brabant gaande is: draagvlak voor de aanpak.

De kwaliteit van de fysieke leefomgeving is in grote delen van Brabant slecht, onder andere vanwege de hoge veedichtheid. Met milieugroepen, agrariërs, gemeenten en gezondheidsinstanties proberen we een moeilijke verandering voor elkaar te krijgen: een duurzame veehouderij en agrofoodsector, waarbij economische, ecologische en maatschappelijke aspecten weer met elkaar in balans zijn. Te beginnen met een verduurzaming op bedrijfsniveau, aangevuld met een gerichte aanpak voor overbelaste gebieden. Daarnaast zetten we in op innovatie van de hele agrofoodketen.

 

We zijn er trots op dat al die partijen in Brabant gezamenlijk deze weg op willen gaan. En dat vanuit een situatie waarin de tegenstellingen tussen partijen gepolariseerd waren. Met alle respect voor de heer Bodden, maar dat krijg je niet voor elkaar met een convenant voor een sector. Mensen die in een overbelast gebied wonen hebben meer zekerheid nodig dat de veehouderij daadwerkelijk stappen gaat zetten. De BZV biedt hen die zekerheid. De BZV biedt aan de andere kant ondernemers de zekerheid dat er ook voor hen een toekomst is.

 

In het artikel stelt Bodden dat hij het ‘stuitend’ vindt dat de ruimtelijke relevantie ontbreekt bij provinciale maatlatten. Ik durf gerust te stellen dat 90 procent van de BZV bestaat uit ruimtelijk relevante maatregelen. Desondanks is het niet zeker dat de BZV overeind blijft bij de rechter. Juist daarom zijn de partijen in Brabant blij met de steun van de rijksoverheid via de Crisis- en Herstelwet.

 

In het artikel haalt Bodden een aantal voorbeelden aan van zogenaamde voorschriften uit de BZV. Allereerst kent de BZV geen voorschriften, maar bevat het keuzes voor de ondernemer om stappen in verduurzaming te zetten. Een boer wordt niet verplicht een open dag te houden en het voorbeeld over 1 ziek kuiken per 5.000 staat niet in de BZV. De heer Bodden baseert zich hierbij op een eerste inventarisatie van mogelijke maatregelen die twee jaar geleden is opgesteld! Ook het argument dat de BZV rechtsonzekerheid oplevert, snijdt geen hout. Een verleende vergunning vervalt niet bij een nieuwe versie van de BZV.

 

De piece de resistance is Bodden’s oproep aan gemeenten om niet mee te werken aan de invoering van de BZV in 2016.  Ook hier slaat hij de plank weer mis; de BZV is al in gebruik sinds 2014. Bovendien is de BZV ontwikkeld in nadrukkelijke samenspraak met onder andere de gemeenten. Dat Bodden gemeenten angst inspreekt met zijn verwachting van claims van boeren, vind ik geen pas geven. Waarop baseert hij dit? In ieder geval niet op de door hem zo geroemde uitspraak van de rechter over het bestemmingsplan Reusel de Mierden!

 

De juridische houdbaarheid van de BZV is volgens mij niet de crux van de Brabantse aanpak voor een duurzame veehouderij. Die crux zit hem in het feit dat er politiek en maatschappelijk draagvlak is voor de huidige aanpak. En ik verwacht dat het draagvlak groeit met voorbeelden van boeren die verduurzamen en een goede aanpak van overbelaste situaties.

 

Yves de Boer, gedeputeerde Ruimtelijke ontwikkeling provincie Noord-Brabant

 

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.