De maand mei biedt meestal het eerste zomerse weer, maar als de wind de noordhoek opzoekt kan het opeens weer heel koud worden lees ik in mijn ochtendkrant. Gisteren bereikte de lente voor mij een nieuw dieptepunt: met overdag 10 graden, een harde wind en buien was het ronduit guur weer dat meer aan de herfst doet denken. Dat stemt mij niet echt vrolijk aangezien ik toch echt een ‘zon mens’ ben. Dus moet ik het slechte weer voor u maar compenseren met nieuws uit de wereld van Ruimte & Omgeving!

Wie maakt de keuze(s)?
Gemeenten voeren steeds minder taken geheel zelfstandig uit. Ze brengen ze onder in samenwerkingsverbanden of besteden ze uit aan een grotere buurgemeente of marktpartij. En voor ieder onderwerp, ieder domein, soms zelfs voor iedere taak wordt een nieuwe constructie bedacht, een nieuwe overlegstructuur opgezet en vaak ook een passende rechtsvorm gekozen. Dit heeft geleid tot informele samenwerkingen, Gemeenschappelijk Regelingen, publiek-private samenwerkingen, de congruente samenwerkingen van Plasterk en zelfs de voor mij hiervoor onbekende coöperatieve vereniging u.a.1

Afgelopen week werd ik door een bekend loopbaanmagazine geïnterviewd over mijn ervaringen als jonge medewerker in de publieke sector. Mijn ervaringen bij verschillende gemeenten hebben me geleerd dat bij de overheid, net als in het bedrijfsleven, de kansen voor het grijpen liggen voor mensen die energiek en ondernemend zijn. Drive, de bereidheid om zekerheden los te laten en af en toe op je bek te gaan helpen je volgens mij in elke sector vooruit.

Soms heb je een week waarin de wereld op zijn kop lijkt te staan. We kunnen er slechte ambtenarengrappen over maken, maar in de wereld van gemeenten zijn er ook periodes waarin maar één ding vast staat: niks staat vast. Het maakt het vak van gemeenteambtenaar dynamischer dan de gemiddelde Nederlander in kan schatten. Besluitvorming die op het laatste moment anders uitvalt, een burgerinitiatief waar je ineens mee geconfronteerd wordt of een journalist met prangende vragen over de relatie met de maatschappelijke instellingen, het tij kan ineens keren.

Een paar weken geleden las ik deze blog op managersonline.nl:

Een oproep om IT niet vanuit de techniek, maar vanuit organisatiedoelen te benaderen. Praten over IT levert pas iets op als je weet wat je wilt en waar IT meerwaarde kan hebben. Helemaal mee eens, techniek bestaat niet om de techniek, maar om wat het kan betekenen voor uw klanten en uw organisatie. Maar helaas moeten we IT er toch over gaan hebben!

U investeert veel in het verbeteren van processen binnen uw organisatie. Het lean of slank maken van operationele processen heeft u veel middelen en tijd bespaard de afgelopen jaren. Hoe zou het zijn om ook het proces van beleidsvorming op deze manier te verbeteren?

De wereld verandert! Er komt van alles op u af: social media, nieuwe technologieën, hogere serviceverwachtingen. U kunt hierop inspelen met op zichzelf staande aanpassingen. Maar raakt u hiermee de kern van de verandering?