of 59100 LinkedIn

Geef gemeenten meer ruimte om te experimenteren

Liesbeth Houben 1 reactie

Al jaren roepen we bij de overheid dat de klant centraal moet staan, maar volgens mij gebeurt dat nog veel te weinig. Burgers krijgen nog te vaak te maken met regelingen die niet op elkaar passen, iets waar veel mensen heel zenuwachtig van worden omdat ze bijvoorbeeld, als gevolg daarvan, een jaar moeten wachten voordat ze weten of zij tweehonderd euro moeten bijbetalen.

Het zijn bepaald geen uitzonderingen. Waarom moet een moeder met een zwaar gehandicapte zoon ieder jaar in het kader van de PGB tien pagina’s invullen, terwijl de situatie rondom haar zoon niet echt verandert? En waarom moeten burgers, als zij recht hebben op een parkeerkaart voor gehandicapten, dat ieder jaar opnieuw aanvragen? Het is onzinnig dat we allerlei regelgeving hebben die voor mensen alleen maar vervelend zijn. Waarom geven we de regie niet meer in handen van de burger zelf? MijnOverheid zou daar een sleutelrol in kunnen spelen. Een van mijn ‘kindjes’ is de landelijke verhuisservice, die hopelijk dit jaar nog wordt uitgerold. Straks kun je via MijnOverheid een verhuizing doorgeven, en hoef je daarvoor niet meer naar de gemeente toe.
 

Een van de argumenten die ik vaak hoor om het burgers niet zelf te laten doen, is het kostenaspect. Maar is dat écht zo? Ik zou wel eens een businesscase willen laten maken of het per saldo duurder is als je het aan de burgers zelf overlaat. Ik vind het eigenlijk ook een beetje eendimensionaal denken. Ik heb meegemaakt dat de ouders er een potje van maakten en dan geblokkeerd werden bij de studieboekenleveranciers, omdat het wanbetalers zouden zijn. De kinderen van die ouders kregen vervolgens geen studieboeken, schaamden zich rot en gingen niet meer naar school. Kan er in dit soort gevallen niet iemand beslissen dat de overheid die boeken betaalt? Vaak wordt dan gedacht dat iedereen dat gaat doen. Dat geloof ik niet. Iedere ouder wil binnen zijn mogelijkheden het beste voor zijn kind en wil niet opzettelijk in deze vervelende situatie terechtkomen. En als er dan een uitzondering is, dan zeggen we daar dan maar ‘nee’ tegen. In Nederland maken we de regel op de uitzondering en niet op de andere tachtig procent.
 

Kindertoeslag, huurtoeslag, zorgtoeslag. Het zijn landelijke regelingen waar niet veel aan te veranderen is. Dat is anders als het gaat om lokale regelingen. Ik zou graag zien dat gemeenten meer mogelijkheden zouden krijgen om daarmee te experimenteren. In de gemeente Amsterdam hadden ze een mooi voorbeeld. Daar bleek dat een wat oudere bijstandsvrouw, nadat haar kinderen de deur uit waren gegaan, wat te ruim woonde en slaapruimte over had. Toen hebben ze bedacht om een dakloze jongere die tussen wal en schip viel, een plekje te geven in het huis van die vrouw. Zij kreeg dan een klein extraatje en de jongere had een plek om te slapen en om te douchen. Het sprak mij aan en wat mij betreft volgen er meer van dit soort ‘omdenkvoorbeelden’.

Liesbeth Houben, directeur publieke dienstverlening gemeente Maastricht

Verstuur dit artikel naar Google+

Reageer op dit artikel
















Even geduld a.u.b.

Reactie op dit bericht

Door Alexander Postma op
Studieboeken? Dat kan goedkoper met BUKU (getbuku.com)