'GroenLinks en D66 laten lasten snelst stijgen'

Gerrit Pas • gemeenteraadslid voor GroenLinks in Huizen • 02.03.10 12:25

Lastenverzwaring uit de toverhoed

Het is vreemd dat de Volkskrant veronderstelt dat er lokaal geen eenheid van collegebeleid bestaat; wonderlijk hoeveel invloed D66 en GroenLinks krijgen toebedeeld. GroenLinks zit vooral in het dagelijks bestuur van de grotere gemeenten, maar de groene collegedeelname alleen kan niet de mate van de stijging van de lokale lasten verklaren. GL (en eveneens de PvdA) heeft zelden de portefeuille Financiën en Economische Zaken; die is meestal in handen van VVD- en CDA-wethouders, zo blijkt uit VNG-onderzoek.

Ook de door de onderzoekers veronderstelde gunstige invloed van de VVD is geen garantie voor lage lasten, al draagt de VVD dat zelf graag uit. De hoogste gemeentelijke heffingen moeten huishoudens betalen in typische VVD-bolwerken als Blaricum, Bloemendaal en Wassenaar – meer dan duizend euro, en ook hier zijn deze de afgelopen jaren gestegen. In linkse bolwerken als Amsterdam, Nijmegen en Utrecht daarentegen liggen de lasten tussen de 600 en 700 euro. In deze grote steden zijn huishoudens dus honderden euro’s goedkoper uit en hebben ze ook meer voorzieningen. Alkmaar (college: PvdA, GroenLinks, D66 en CDA) heeft met 508 euro de laagste lasten. Van de 20 gemeenten waar de lasten zijn gedaald, hebben er - geheel in strijd met de Volkskrant-conclusie - minstens vier een GL-wethouder.

De collegesamenstelling, en vooral de deelname van GL of D66 daarin, biedt onvoldoende verklaring voor de hoogte en de stijging van de lokale lasten. Veel bepalender is de specifieke situatie waarin een gemeente in de loop der jaren is komen te verkeren. Daarbij spelen factoren een rol als de bevolkingbevolkingssamenstelling, de kwaliteit van het bestaande voorzieningenniveau, de hoogte van de opgebouwde reserves, de positie van de gemeente in de regio en de samenwerking met buurgemeenten. Eén verklarende factor is er dus niet. Wie dat suggereert, verklaart helemaal niets, maar zet kiezers op het verkeerde been.

Eric Willems • 26.02.10 08:54

Mij uit het hart gegrepen. Al vele malen bij vele artikelen en programma's uit diverse media heb ik behoefte gevoeld aldus te reageren. Kan het zijn dat de opleidingen voor journalisten hier minder aandacht aan besteden. Net zoals Pabo studenten vaak taal en rekenen nog maar gebrekkig beheersen. Of zijn het de hoofdredacteuren die een artikel als dit zomaar laten passeren of zelfs waarderen!

Steven de Winter • burgerparticipatieadviseur • 26.02.10 02:20

Wie weet blijkt ook, dat naarmate in een gemeente meer zanglijsters nestelen, er ook meer rioolrechten betaald moeten worden.... Ik herinner mij nog hoe de hoogleraar bij mijn eerste college statistiek, wees op de frappante overeenkomst tussen de stijging van het aantal witte telefoontoestellen en het aantal gevallen van longkanker. Ik wil maar zeggen: causaliteit suggereren is iets heel anders dan causaliteit bewijzen. Einstein zei: "Everything should be made as simple as possible, but not simpler." Met dit zogenaamde "onderzoek" maakt de Volkskrant alles simpler. As simple as possible zou zijn: het voorzieningenniveau te relateren aan het locale lastennveau inclusief de verdeling van die lasten over de diverse inkomensgroepen, in overigens vergelijkbare gemeenten. Na de val van het kabinet zijn de spin doctors weer volop aan de slag gegaan. Ze hebben al bereikt dat veel media - zoals nu dus ook De Volkskrant - zonder veel omhaal stellen dat "links" voor meer belastingen is en "rechts" voor lastenverlichting. Bij de gemeenteraadsverkiezingen gaat het om de bibliotheken, om de bijzondere bijstand, over betaalbare woningen, over riolering, speeltuinen, groenvoorzieningen, over al of niet financiële ondersteuning van de locale profvoetbalclub etcetera en de vraag hoe we de lasten voor al die voorzieningen het eerlijkst kunnen verdelen. Lastenverhoging kan erop duiden dat men ondanks bezuinigingen een minimaal voorzieningenniveau wenst te handhaven en/of dat het vorige College zo gedreven werd door de zucht naar lastenverlichting, of juist prestigieuze projecten, dat het huidige College niet anders kon dan de nagelaten gaten dichten.Om al deze redenen is een "onderzoek" waarin uitsluitend gekeken wordt naar waar de lasten het meest zijn gestegen, nietszeggend. Door vervolgens een causaal verband te suggereren tussen deze lastenstijgingen en de samenstelling van de Colleges, wordt de berichtgeving bovendien tendentieus. Dit heeft dus niets met "onderzoeksjournalistiek" te maken.